ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 556/2480อัยยการนครศรีธรรมราชโจทก์นายสีจัน คงมาจำเลย พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า ม. 3-5-6-8-10 ป.วิ.อ. ไม้ที่ผู้ตัดฟันได้รับอนุญาตโดยชอบด้วยกฎหมายแล้วผู้ใดชักลากออกจากป่าไม่มีความผิด โจทก์ฟ้องว่าจำเลยชักลากไม้ออกจากค่าโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับและว่าไม่ได้ตัดฟัน แต่ซื้อมาจากผู้มีชื่อดังนี้ ต้องถือว่าการตัดฟันไม้นั้นได้รับอนุญาตตามกฎหมายโจทก์ฟ้องว่าเจ้าพนักงานจับไม้ตะเคียนได้จากจำเลย ๒๒๖ ท่อน โดยจำเลยลากเอาไปจากป่าตำบลควนชมโดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าได้ซื้อมาจากผู้มีชื่อโดยไม่ได้ตัดฟันเอง แต่รับว่าการลากไม้ออกจากค่าไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในเรื่องตัดฟันชักลากกฎหมายใช้ถ้อยคำปะปนกันมาก ในคดีนี้ตามฟ้องและคำให้การต้องถือว่าเป็นไม้ตัดฟันโดยชอบด้วยกฎหมาย ฉะนั้นเพียงแต่การชักลากจึงไม่มีผิด ส่วนข้อที่โจทก์ว่าเป็นไม้นอนไพรนั้นเป็นเรื่องนอกประเด็น จึงพิพากษายกฟ้อง ยืนตามศาลอุทธรณ์(นิติศาสตร์-พลางกูร-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ