ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 951/2490

ประเด็นกฎหมาย

การมีวัตถุระเบิดไว้ในครอบครองโดยไม่ทราบว่าเป็นวัตถุระเบิด ขาดเจตนา ไม่เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ

หลักกฎหมาย

พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ 2477 มิได้ยกเว้นเรื่องเจตนา จึงต้องใช้หลักเจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา 43 ซึ่งหมายถึงอาชญาเจตนา หากครอบครองโดยไม่ทราบว่าเป็นวัตถุระเบิด ย่อมไม่มีอาชญาเจตนา ไม่เป็นความผิด

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยไม่มีความผิด เพราะขาดอาชญาเจตนา

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยเก็บลูกระเบิดมือได้จากลำน้ำ โดยไม่ทราบว่าเป็นวัตถุระเบิด แล้วครอบครองไว้

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 951/2490อัยยการอุตรดิษฐ์โจทก์นายฟู หรือเรวัต รีชูผลจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 11, ม. 43.เจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา ม. 43 หมายถึงอาชญาเจตนาซึ่งเป็นเจตนาอันควรรับอาญา พ.ร.บ.อาวุธปืน, เครื่องกระสุนฯลฯ 2471 มิได้มีบทบัญญัติยกเว้นในเรื่องเจตนาไว้เป็นพิเศษ จึงต้องถือหลักเจตนาตามที่บัญญัติไว้ใน ก.ม.ลักษณะอาญา ม. 43 ซึ่งมาตรา 11 ให้นำมาใช้บังคับได้ มีวัตถุระเบิดไว้ในครอบครองโดยไม่ทราบว่าเป็นวัตถุระเบิด ยังไม่มีความผิดเพราะไม่มีอาชญาเจตนา.โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยมีลูกระเบิดมือขว้างซึ่งเป็นวัตถุระเลิดไว้ในครอบครอง ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การว่า เก็บลูกระเบิดมือของกลางได้จากลำน้ำน่าโดยไม่ทราบว่าเป็นวัตถุระเบิด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าพ.ร.บ.อาวุธปืนเครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิดและดอกไม้เพลิง ๒๔๗๗ มิได้มีใจความในบทใดบัญญัติยกเว้นในเรื่องเจตนาว่าแม้ผู้กระทำจะมิได้มีเจตนาไว้ก็ให้ลงอาญาได้ จึงต้องถือหลักเจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๔๓ ซึ่งเป็นหลักทั่วไป ข้อเท็จจริงในคดีนี้ฟังได้ว่าจำเลยมิได้มีเจตนาจะครอบครองวัตถุระเบิด หากได้ครอบครองของกลางไว้โดยไม่ทราบว่าเป็นวัตถุระเบิด ดังนี้ย่อมไม่มีอาชญาเจตนา ยังไม่เป็นความผิด จึงพิพากษายืน.(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงพิทักา์มนูศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์รัตน์พจนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ