ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 762/2494

ประเด็นกฎหมาย

การครอบครองปรปักษ์ในที่ดินมีโฉนดที่ล้ำเขตเกิน 10 ปี กับสิทธิของเจ้าของโฉนดตามมาตรา 1299, 1300

หลักกฎหมาย

แม้จำเลยจะได้รับโอนสิทธิทางทะเบียนตามมาตรา 1299, 1300 แต่หากจำเลยเข้าครอบครองตามเขตที่ผู้ขายครอบครองมา มิได้คิดจะซื้อที่ดินพิพาท และต่อมาประสงค์จะเอาที่ดินที่โจทก์ครอบครองมาช้านาน ถือเป็นการไม่สุจริต มาตรา 1299, 1300 จึงไม่คุ้มครองจำเลย

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ที่ดินพิพาทส่วนที่โจทก์ครอบครองเป็นของโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์และจำเลยต่างซื้อที่ดินมีโฉนดติดต่อกันและเข้าครอบครองตามเขตที่ผู้ขายครอบครองมา ต่อมารังวัดพบว่าเขตที่โจทก์ครอบครองล้ำเข้าไปในเขตโฉนดของจำเลยส่วนหนึ่ง โดยโจทก์ครอบครองส่วนที่ล้ำนั้นเกิน 10 ปี และทั้งสองฝ่ายเข้าใจโดยสุจริตว่าเขตที่ตนซื้ออยู่ในเขตที่ตนครอบครอง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 762/2494นางสาวดำ เกตจีดโจทก์นายผ่อง เฉยวิชิตที่ 1, นางแถม เฉยวิชิตที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1300โจทก์จำเลยต่างซื้อที่ดินมีโฉนด ซึ่งอยู่ติดต่อกันคนละโฉนดแล้วต่างเข้าปกครองตามเขตที่ผู้ขายเดิมครอบครองมา ทั้งสองฝ่ายภายหลังรังวัดสอบเขตตามโฉนดกันจึงปรากฎว่าเขตที่ดินที่โจทก์ปกครองตั้งแต่ซื้อตลอดมานั้นล้ำเข้าไปในเขตโฉนดของจำเลยส่วนหนึ่ง ดังนี้เมื่อปรากฎว่าโจทก์ได้ปกครองที่ดินส่วนที่ล้ำเข้าไปนั้นเกินกว่า 10 ปีแล้ว จำเลยจะอ้าง ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1299,1300 มาคุ้มครองจำเลยโดยจำเลยจะเอาทีส่วนที่โจทก์ปกครองนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อแตะเข้าครอบครองที่ดินโฉนดที่ ๑๖๘๐ มีเนื้อที่ประมาณ ๙๐๐ ตารางวาจากนางไสว โอนโฉนดกันแล้วโจทก์ปกครองตลอดมากว่า ๑๐ ปี ต่อมา จำเลยซื้อที่ดินโฉนดที่ ๑๖๘๑ ซึ่งอยู่ติดต่อกับที่โฉนดที่ ๑๖๘๐ แล้ว เข้าปกครองตามเขตที่ผู้ขายปกครองมา ครั้นเจ้าพนักงานรังวัดจึงปรากฎว่าเขตที่ดิน ๒ โฉนดผิดจากเขตจริงที่ต่างฝ่ายต่างได้ปกครองมา โจทก์ขอให้แก้เขตให้ถูกต้องตามที่ปกครองตามจริง จำเลยไม่ยอม โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าที่ดินที่โจทก์ซื้อแลปกครองมาเป็นกรรมสิทธิของโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าและฟ้องแย้งให้ขับไล่โจทก์ออกจากเขตโฉนดที่ ๑๖๘๑ ของจำเลย ข้อเท็จจริงคงได้ความว่า ทั้งโจทก์และจำเลยเมื่อซื้อที่ดินแล้ว ต่างก็เข้าครอบครองตามเขตที่เจ้าของเดิมได้ครอบครองมา ครั้นเมื่อเจ้าพนักงานรังวัดสอบเขต ปรากฎว่าเขตซึ่งครอบครองไม่ตรงกับเขตที่ในโฉนด คือในเขตที่ตามเครื่องหมาย ๑ ในแผนที่ โจทก์เป็นฝ่ายครอบครอง และเขตตามเครื่องหมาย ๒ และ ๓ จำเลยเป็นฝ่ายครอบครอง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์ได้ปกครองที่ดินเครื่องหมาย ๑ ในเขตโฉนด ๑๖๘๑ มากว่า ๑๐ ปี