การที่ผู้เช่าทำสัญญาว่าจะทาสีบ้านภายใน 1 ปี หากผิดสัญญายอมออกจากบ้านเช่าทันทีโดยไม่เรียกค่าเสียหาย เมื่อครบกำหนดแล้วผู้เช่าไม่ทาสี ถือว่าผู้ให้เช่าได้
เมื่อผู้เช่าทำสัญญาว่าจะทาสีบ้านภายใน 1 ปี หากผิดสัญญายอมออกจากบ้านเช่าทันทีโดยไม่เรียกค่าเสียหาย การไม่ทาสีเมื่อครบกำหนดถือเป็นการเลือกปฏิบัติในทางที่จะออกจากบ้าน และถือว่าผู้ให้เช่าได้รับความยินยอมของผู้เช่าในอันที่จะเลิกใช้หรือได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินที่เช่าตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯ มาตรา 16(5)
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
จำเลยเช่าบ้านโจทก์และสัญญาจะทาสีบ้านภายใน 1 เดือน แต่ผิดสัญญา ต่อมาจำเลยตกลงใหม่ว่าจะทาสีด้านในภายใน 1 ปี หากผิดสัญญายอมออกจากบ้านทันทีโดยไม่เรียกค่าเสียหาย เมื่อครบกำหนด 1 ปี จำเลยไม่ทาสี
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2494นางเกษตร บริรักษ์จรรยาวัตรโจทก์นายดับเบิลยู เอ.โบเบอร์จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ผู้เช่าผิดสัญญาเช่าที่ทำไว้กับผู้ให้เช่า จึงตกลงกับผู้ให้เช่าใหม่ โดยบันทึกข้อตกลงใหม่นี้ในด้านหลังสัญญาเช่าเดิมว่า ผู้เช่าจะทาสีน้ำมันภายในบ้านที่เช่าให้ภายใน 1 ปี ถ้าผิดสัญญายอมออกทันทีโดยไม่เรียกค่าเสียหายใด ๆดังนี้ เมื่อครบกำหนด 1 ปีแล้ว ผู้เช่ายังไม่ทาสีบ้านเช่าให้ ก็ต้องถือว่าผู้เช่าเลือกปฏิบัติในทางที่จะออกจากบ้านเช่าไปหรือนัยหนึ่งเป็นอันถือได้ว่าผู้ให้เช่าได้รับความยินยอมของผู้เช่าในอันที่จะเลิกใช้หรือได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินที่เช่าตามความหมายของ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯ2489 มาตรา 16(5) แล้ว จึงมีสิทธิฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากเคหะที่เช่าได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๒ จำเลยทำหนังสือเช่าบ้านโจทก์ ค่าเช่าเดือนละ ๓๕๐ บาทโดยจำเลยสัญญาว่าจะทำสพานและทาสีบ้านให้ภายในกำหนด ๑ เดือนครั้นครบกำหนด ๑ เดือน จำเลยไม่ยอมทาสีบ้านให้ อ้างว่าไม่มีเงินโจทก์จึงยอมออกเงินทดรองทาสีด้านนอกแทนจำเลยไปก่อนเป็นเงิน ๑๘๐๐ บาท โดยจำเลยสัญญาจะผ่อนใช้ให้เดือนละ ๑๐๐ บาท ส่วนการทาสีด้านในนั้น จำเลยสัญญาว่าจะทำให้ภายใน ๑ ปีนับแต่วันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๔๙๒ เป็นต้นไป ถ้าผิดสัญญาจำเลยให้ความยินยอมไว้ว่าจะออกจากบ้านเช่าทันที โดยไม่เรียกค่าเสียหายใด ๆ ดังปรากฎตามบันทึกด้านหลังสัญญาเช่า บัดนี้ครบกำหนด ๑ ปีตามสัญญาครั้งหลังแล้ว จำเลยไม่ทาสีด้านในให้ โจทก์จึงขอให้ขับไล่จำเลยออกจากบ้านเช่าของโจทก์ตามที่จำเลยให้ความยินยอมไว้ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ความยินยอมของผู้เช่าตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯนั้น หมายถึงความยินยอมโดยสมัครใจ มิใช่เกิดขึ้นโดยข้อกำหนดหรื