ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1597/2494

ประเด็นกฎหมาย

ข้อตกลงในสัญญาเช่าที่ให้ผู้ให้เช่าสามารถบอกเลิกสัญญาก่อนกำหนดเมื่อขายสถานที่เช่า โดยแจ้งให้ผู้เช่าทราบล่วงหน้าและให้โอกาสซื้อก่อน ไม่ขัดต่อ พ.ร.บ.ควบค

หลักกฎหมาย

ข้อตกลงในสัญญาเช่าที่ให้ผู้ให้เช่าสามารถบอกเลิกสัญญาก่อนกำหนดเมื่อขายสถานที่เช่า โดยแจ้งให้ผู้เช่าทราบล่วงหน้าและให้โอกาสผู้เช่าซื้อก่อน เป็นข้อตกลงด้วยความสมัครใจ ไม่ขัดต่อกฎหมายควบคุมค่าเช่าหรือความสงบเรียบร้อยของประชาชน เมื่อผู้ให้เช่าปฏิบัติตามสัญญาแล้ว ย่อมเลิกสัญญาเช่าได้ก่อนกำหนด และผู้เช่าต้

คำวินิจฉัย

ข้อตกลงในสัญญาเช่าข้อ 3 ไม่ขัดต่อกฎหมายควบคุมค่าเช่าหรือความสงบเรียบร้อยของประชาชน และเมื่อผู้ให้เช่าปฏิบัติตามสัญญาแล้ว ย่อมเลิกสัญญาเช่าได้ก่อนกำหนด ผู้เช่าต้องออกจากสถานที่เช่า พิพากษากลับ ให้จำเลยและบริวารออกจากสถานที่เช่า

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ที่ 1 ให้จำเลยเช่าบ้านและที่ดินมีกำหนด 1 ปี สัญญาเช่าข้อ 3 กำหนดว่าหากผู้ให้เช่าขายสถานที่เช่าก่อนครบกำหนด ผู้ให้เช่าจะแจ้งให้ผู้เช่าทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 2 เดือน และแจ้งราคาและผู้ซื้อให้ผู้เช่าทราบเพื่อให้มีโอกาสซื้อ ต่อมาโจทก์ที่ 1 ขายสถานที่เช่าให้โจทก์ที่ 2 และแจ้งให้จำเลยทราบตามสัญญา แต่

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1597/2494นายเท่งเซี้ยง แซ่เตียที่ 1 , นายลพ วัฒนะดำรง ที่ 2โจทก์นายธงชัย บุณยสิงห์จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 133, ม. 569ทำสัญญาเช่าเคหะกันมีอายุ 1 ปี แต่มีข้อแม้ไว้ข้อ 1 ว่า ถ้าให้ผู้เช่าตกลงขายที่และบ้านเช่าให้แก่ผู้ใดก่อน ครบกำหนดการเช่าตามสัญญาแล้วผู้ให้เช่าจะแจ้งให้ผู้เช่าทราบล่วงหน้า เพื่อผู้เช่าเตรียมตัวออกจากบ้านเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 2 เดือนและผู้ให้เช่าจะต้องแจ้งให้ผู้เช่าทราบด้วยว่าจะตกลงขายแก่ผู้ใด เป็นเงินเท่าใด เพื่อผู้เช่าจะได้มีโอกาศตกลงซื้อในเมื่อเห็นว่าเป็นราคาสมควร ดังนี้ ถือว่าเป็นข้อตกลงที่ไม่ขัดต่อ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯลฯ หรือความสงบเรียบร้อยของประชาชนแต่อย่างใด เมื่อผู้ให้เช่าขายสถานที่เช่าแก่คนอื่นไปโดยได้ปฏิบัติตามสัญญาแล้ว ก็ย่อมเลิกการเช่าได้ก่อนกำหนด 1 ปีและผู้เช่าก็จำต้องออกจากสถานที่เช่าไป จะอ้างว่าได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมโจทก์ที่ ๑ เป็นเจ้าของบ้านและที่ดินซึ่งได้ให้จำเลยเช่าเมื่อวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๔๙๑ มีอายุ ๑ ปีและได้ขายให้แก่โจทก์ที่ ๒ เมื่อวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๔๙๑ ตามสัญญาเช่าข้อ ๓ มีข้อความว่า ถ้าผู้ให้เช่าตกลงขายที่ดินและบ้านที่ให้เช่ารายนี้ ให้แก่ผู้ใดก่อนครบกำหนดตามสัญญา ผู้ให้เช่าจะได้แจ้งให้ผู้เช่าทราบล่วงหน้า เพื่อให้ผู้เช่าเตรียมตัวออกจากบ้านเป็นเวลาไม่น้อยกว่า ๒ เดือนและถ้าหากจะมีการซื้อขายที่ดินและบ้านรายนี้ ผู้ให้เช่าจะแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรให้ผู้เช่าทราบว่า จะตกลงขายให้แก่ผู้ใดเป็นจำนวนเงินเท่าใด เพื่อผู้เช่าจะได้มีโอกาศตกลงซื้อ โจทก์ที่ ๑ จีงได้ขายแก่โจทก์ที่ ๒ และได้แจ้งให้จำเลยทราบตามสัญญาแล้ว แต่จำเ