ประกาศคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวที่ห้ามขนย้ายข้าวทางทะเลเป็นเด็ดขาด ขัดต่อมาตรา 10 แห่ง พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 หรือไม่
คณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวมีอำนาจประกาศห้ามการขนย้ายข้าวทางทะเลเป็นเด็ดขาด เพราะถือว่าเท่ากับเป็นการกำหนดเขตขึ้นเอง ประกาศดังกล่าวไม่ขัดต่อมาตรา 10 แห่ง พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว และมีผลใช้ได้ไม่เป็นโมฆะ
พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้จำคุกนายแสวงจำเลย 1 ปี ปรับ 10,000 บาท จำเลยนอกนั้นปรับคนละ 150 บาท เพิ่มโทษนายพัน บุญเรืองจำเลย 1 ใน 3 คงปรับ 200 บาท และให้จ่ายสินบนและรางวัลตามกฎหมายและอัตราของศาลชั้นต้น เว้นแต่จำเลย 7 คนที่ส่งสำเนาฎีกาไม่ได้ กับนายฮะง้วนจำเลยที่ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
จำเลยสมคบกันขนย้ายข้าวสารในเขตจังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นเขตที่คณะกรรมการประกาศห้ามขนย้ายข้าวออกทางทะเล โดยไม่ได้รับอนุญาต ข้าวถูกขนออกไปทะเลแล้วแต่ยังไม่ทันออกถูกเจ้าพนักงานจับ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 317/2493อัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายแสวง โตเจริญ กับพวกอีก 31 คนจำเลย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 ม. 10, ม. 13 พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2489 คณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวมีอำนาจประกาศห้ามการขนย้ายข้าวทางทะเลเป็นเด็ดขาดเพราะถือว่าเท่ากับเป็นการกำหนดเขตขึ้นเอง เพราะฉะนั้นประกาศของคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวฉบับที่ 9 และฉบับที่ 12 จึงไม่ขัดต่อมาตรา 10 แห่ง พ.ร.บ.สำรวนและห้ามกักกันข้าวและมีผลใช้ได้ไม่เป็นโมฆะโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันขนย้ายข้าวสาร ซึ่งอยู่ในเขตจังหวัดสมุทราปราการอันเป็นเขตที่คณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวได้ประกาศเป็นเขตห้ามขนย้ายข้าวออกทางทะเล โดยไม่ได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการ ข้าวที่ขนนี้จำเลยได้ขนออกไปทะเลแล้ว แต่ยังไม่ทันออกก็ถูกเจ้าพนักงานจับเสียก่อน ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ. ๒๔๘๙ ฉบับที่ ๙ และฉบับที่ ๑๒ จำเลยทุกคนให้การปฏิเสธและตัดฟ้องว่าประกาศคณะกรรมการสำรวจและห้ามกักกันข้าวที่โจทก์อ้างเป็นโมฆะ เพราะออกนอกเหนืออำนาจตามที่มาตรา ๑๐ แห่ง พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าวได้ให้ไว้ ศาลจังหวัดสมุทรปราการวินิจฉัยว่า ข้อตัดฟ้องของจำเลยว่า มาตรา ๑๐ ให้อำนาจคณะกรรมการจะกำหนดเขตกว้างขวางบริเวณแคบจำกัดเพียงใดกก็ได้ตามประกาศของคณะกรรมการฉบับที่ ๙ ข้อ ๑ กำหนดเขตที่จังหวัดสมุทรปราการเป็ฯเขตห้ามการขนย้ายและข้อ ๓ ในประกาศฉบับนี้ ว่าหากจำเลยเป็นต้องขนย้ายทางทะเลไปยังเกาะแห่งจังหวัดนั้นก็จะต้องขออนุญาตด้วย เท่ากับจำกัดเขตขนย้ายในจังหวัดสมุทรปราการให้แคบเข้าหน่อย ครั้นต่อมาคงจะเห็นว่าข้อ ๓ นี้ยังไม่รัดกุมพอ จึงได้ประกาศฉบับที่ ๑๒ ห้ามมิให้ขนย้ายทางทะเลเป็นเด็ดขาด จึงเ