ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 420/2493

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาข้อกฎหมายว่าการที่ศาลล่างไม่ริบปืนของกลางเป็นปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ และโจทก์สามารถฎีกาได้หรือไม่

หลักกฎหมาย

เมื่อศาลล่างลงโทษปรับเพียง 100 บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนในข้อไม่ริบปืน ถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยยืมปืนลูกโม่ขนาด 7.65 มม. ของ ช. พาติดตัวไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาท และให้คืนปืนของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบปืน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนในข้อไม่ริบปืน โดยเห็นว่าปืนของกลางเป็นของ ช. มีไว้โดยถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ใช่ของจำเลย และ ช. ให้จำเลยยืมไปเพื่อป้องกันตัวในการเดินทาง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 420/2493อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายวรรณา นวลจันทร์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ปืนของกลางในคดีที่หาว่าจำเลยหยิบปืนของผู้อื่นซึ่งมีไว้โดยถูกต้องตามกฎหมายไปโดบยไม่ได้รับอนุญาตนั้น เมื่อศาลล่างลงโทษปรับเพียง 100 บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างในข้อไม่ริบปืน โดยเห็นว่ายังไม่ควรริบ ดังนี้ ถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาไม่ได้ โดยต้องห้ามโจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพว่า จำลเยได้ยืมปืนลูกโม่ขนาด ๗.๖๕ มม. ของ ช.พาติดตัวไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นลงโทษปรับจำลเย ๑๐๐ บาทตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ ๒๔๙๐ มาตรา ๗๒ และให้คืนปืนของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบปืน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปืนของกลางยังไม่ควรริบเพราะเป็นปืนของ ช.มีไว้โดยถูกต้องตามกำหมาย ไม่ใช่ปืนของจำเลย และช.ให้จำเลยยืมไปก็เพื่อป้องกันตัวในการเดินทาง พิพากาายืนในข้อไม่ริบปืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ศาลล่างลงโทษจำเลยเพียงปรับ ๑๐๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ในข้อขอให้ริบปืนศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษายืน ฎีกาของโจทก์ต้องห้าม พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(ลัดพลีธรรมประคัลภ์-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลจังหวัดแพร่ - นายผล พิทักษ์พลศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ