ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1942/2494

ประเด็นกฎหมาย

การกระทำที่ถูกฟ้องตาม พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 เมื่อกฎหมายใหม่ (พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2493) ไม่ได้บัญญัติให้เป็นความผิด จะลงโทษตามกฎหมายเดิมไม่ได้

หลักกฎหมาย

เมื่อกฎหมายที่ใช้ในขณะพิจารณาไม่ได้บัญญัติว่าการกระทำใดเป็นความผิด จะลงโทษผู้กระทำตามกฎหมายเดิมที่ถูกยกเลิกไปแล้วไม่ได้ แม้กฎหมายเดิมจะยังคงมีโทษอยู่ก็ตาม

คำวินิจฉัย

พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว เข้ามาในราชอาณาจักรสยามโดยไม่มีหนังสือเดินทางอันถูกต้อง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 มาตรา 11, 19, 42 และ พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2493 มาตรา 15, 21, 58 จำเลยรับสารภาพ แต่ศาลชั้นต้นยกฟ้องเพราะ พ.ร.บ.ฉบับใหม่ไม่มีบทบัญญัติให้ลงโทษในกรณีดังกล่าว ศาลอุทธรณ์พิพาก

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1942/2494อัยการระยองโจทก์นายเอี๊ยะ แซ่อุ่ยจำเลย พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2493 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 มาตรา 42 บัญญัติห้ามคนต่างด้าวเข้ามาในพระราชอาณาจักรสยามโดยฝ่าฝืนหรือหลีกเลี่ยง พ.ร.บ.นี้และกำหนดโทษไว้ แต่ตาม พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2493 มิได้กำหนดโทษความผิดไว้ คงมีมาตรา 58 บัญญัติห้ามคนต่างด้าวผู้ใดอยู่ในราชอาณาจักร ด้วยการเข้ามาโดยฝ่าฝืนมาตรา 11 หรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา 21 มีความผิดต้องระวางโทษ ฉะนั้นเมื่อใช้ พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2493 แล้วจะฟ้องคนต่างด้าวหาว่าเข้ามาในราชอาณาจักรสยามฝ่าฝืน พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 ศาลย่อมลงโทษตามที่ฟ้องไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว เข้ามาในราชอาณาจักรสยามโดยไม่มีหนังสือเดินทางอันถูกต้อง ฯลฯ ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.๒๔๙๐ ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๑๑,๑๙,๔๒ พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.๒๔๙๓ มาตรา ๑๕,๒๑,๕๘ จำเลยรับว่าได้ทำผิดตามฟ้องจริง แต่จำเลยถึงจังหวัดระยองเกิน ๕ ปีแล้ว คดีขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า พ.ร.บ.ฉะบับใหม่ไม่มีบทบัญญัติให้ลงโทษในกรณีเข้ามาในราชอาณาจักรตามที่โจทก์บรรยายในฟ้อง จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๑๑,๑๙,๔๒ ปรับ ๔๐๐ บาท ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่งคงปรับ ๒๐๐ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๔๒ บัญญัติห้ามคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรสยามโดยฝ่าฝืนหรือหลีกเลี่ยง พ.ร.บ.นี้ และกำหนดโทษไว้ แต่ พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.๒๔๙๓ มีมาตรา ๕๘ บัญญัติห้ามคนต่างด้าวผู้ใดอยู่ในราชอาณาจักรด้วยการเข้ามาโ