ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4714/2541

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ โดยเฉพาะความสมบูรณ์ของสัญญาซื้อขายที่ดินที่ถูกเวนคืน การใช้สิทธิโดยไม่สุจริตของเจ้าของที่ดิน และการกำห

หลักกฎหมาย

สัญญาซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ที่ทำขึ้นในระหว่างที่พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืนมีผลบังคับใช้ โดยเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานั้นมีอำนาจตกลงซื้อขายตามมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2530 สัญญาจึงไม่ตกเป็นโมฆะ การใช้สิทธิโดยไม่สุจริตของเจ้าของที่ดินในการพัฒนาท

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าสัญญาซื้อขายไม่เป็นโมฆะ โจทก์มีอำนาจฟ้อง การกำหนดค่าทดแทนชอบแล้ว และให้คืนค่าขึ้นศาลในศาลชั้นต้นในส่วนที่เรียกเก็บเกินมาให้แก่โจทก์ทั้งสอง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์กับเจ้าของที่ดินข้างเคียงร่วมกันแบ่งแยกที่ดินและทำทางลูกรังโดยรู้ว่าที่ดินจะถูกเวนคืน เพื่อให้ได้เงินค่าทดแทนมากขึ้น และที่ดินโฉนดเลขที่ 138113 จดทะเบียนภาระจำยอมให้แก่ที่ดินแปลงอื่น 13 แปลง โดยการกระทำที่ไม่สุจริต

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4714/2541นางมลิ รอดแจ่ม กับพวกโจทก์การทางพิเศษแห่งประเทศไทย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 150, ม. 1356, ม. 1359 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 59, ม. 150 ตาราง 1 ท้าย ป.วิ.พ. ข้อ พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2530 ม. 10, ม. 21 พ.ร.ฎ.กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่เขตพระโขนง เขตยานนาวา เขตปทุมวัน เขตบางรัก เขตสัมพันธวงศ์ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย เขตพระนคร เขตดุสิต เขตบางเขน เขตพญาไท และเขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร พ.ศ.2530 พ.ร.ฎ.กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่เขตจตุจักร เขตบางซื่อ เขตดุสิต เขตพญาไท เขตพระนคร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย เขตสัมพันธวงศ์ เขตปทุมวัน เขตบางรัก เขตสาธร เขตคลองเตย เขตพระโขนง เขตห้วยขวาง และเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร พ.ศ.2535 แม้ พ.ร.ฎ.กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่เขตพระโขนง... และเขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร พ.ศ.2530 ได้สิ้นอายุการใช้บังคับเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2535 แต่ต่อมาเมื่อ พ.ร.ฎ.กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่เขตจตุจักร... พ.ศ.2535 ประกาศใช้ อันมีผลบังคับใช้ในวันที่ 29 สิงหาคม 2535 โดยกำหนดให้ผู้ว่าการการทางพิเศษแห่งประเทศไทยจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนเช่นเดียวกับ พ.ร.ฎ.ฉบับก่อน ซึ่งเหตุผลในการประกาศใช้ พ.ร.ฎ.ฉบับนี้ คือ เนื่องจากการทางพิเศษแห่งประเทศไทยจำเลยที่ 1 ทำการสำรวจเขตที่ดินเพื่อเวนคืนตาม พ.ร.ฎ.กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่เขตพระโขนง... พ.ศ.2530 เพื่อประโยชน์ในการสร้างทางพิเศษสายพระโขนง - หัวลำโพง - บางซื่อ และสายสาธร - ลาดพร้าวยังไม่แล้วเสร็จ การออก พ.ร.ฎ.กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่เขตจตุจักร... พ.ศ.25