สิทธิของพนักงานรัฐวิสาหกิจที่ถูกลงโทษทางวินัยให้ออกจากงานก่อนพระราชบัญญัติล้างมลทินฯ ใช้บังคับ ในการเรียกร้องให้รับกลับเข้าทำงานและชดใช้ค่าเสียหาย ภาย
การล้างมลทินตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติล้างมลทินฯ พ.ศ.2539 ไม่ก่อให้เกิดสิทธิแก่ผู้ได้รับการล้างมลทินในการเรียกร้องสิทธิหรือประโยชน์ใด ๆ ตามมาตรา 7 ดังนั้น แม้จะถือว่าโจทก์มิได้เคยถูกลงโทษทางวินัย โจทก์ก็ไม่มีสิทธิเรียกร้องให้จำเลยรับกลับเข้าทำงานหรือเรียกค่าชดเชยหรือค่าเสียหายใด ๆ
โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องให้จำเลยรับกลับเข้าทำงานในตำแหน่งเดิมหรือตำแหน่งที่เทียบเท่า หรือเรียกค่าชดเชยหรือค่าเสียหายใด ๆ จากจำเลย
โจทก์เป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ กระทำความผิดวินัยก่อนวันที่ 9 มิถุนายน 2539 จำเลยมีคำสั่งลงโทษให้ออกจากงานเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2539 ก่อนที่พระราชบัญญัติล้างมลทินฯ พ.ศ.2539 จะใช้บังคับ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4887/2541นายทวีศักดิ์ ศิริประเสริฐโจทก์ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)จำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54 พ.ร.บ.ล้างมลทินในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองสิริราชสมบัติ ครบ 50 ปี , ม. 5, ม. 7โจทก์อุทธรณ์ว่า โจทก์กระทำความผิดก่อนวันที่ 9 มิถุนายน 2539จำเลยมีคำสั่งให้โจทก์ออกจากงานเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2539 ก่อน พ.ร.บ.ล้างมลทินในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองสิริราชสมบัติ ครบ 50 ปี พ.ศ.2539 ใช้บังคับ ต้องถือว่าโจทก์มิได้เคยถูกลงโทษ จำเลยจึงต้องรับโจทก์เข้าทำงานในตำแหน่งเดิม เงินเดือนเดิม พร้อมค่าจ้างนับแต่วันออกจากงานถึงวันรับกลับเข้าทำงานและเงินโบนัสแก่โจทก์ พ.ร.บ.ดังกล่าวที่โจทก์อ้างเป็นกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน อุทธรณ์ของโจทก์ดังกล่าวจึงเป็นอุทธรณ์ในเรื่องที่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน โจทก์ย่อมมีสิทธิอุทธรณ์ได้ โจทก์เป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ และแม้โจทก์ได้กระทำความผิดวินัยก่อนวันที่ 9 มิถุนายน 2539 จำเลยมีคำสั่งลงโทษทางวินัยลงวันที่ 27 สิงหาคม2539 ให้ออกจากงานโดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม 2539 ก่อนวันที่ พ.ร.บ.ล้างมลทินในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองสิริราชสมบัติ ครบ 50 ปี พ.ศ.2539 ใช้บังคับ ซึ่งต้องถือว่าโจทก์มิได้เคยถูกลงโทษทางวินัยตามมาตรา 5 ก็ตาม แต่เนื่องจากมาตรา 7 แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าวได้บัญญัติว่าการล้างมลทินตามมาตรา 5 ไม่ก่อให้เกิดสิทธิแก่ผู้ได้รับการล้างมลทินในอันที่จะเรียกร้องสิทธิหรือประโยชน์ใด ๆ ทั้งสิ้น การล้างมลทินให้โจทก์จึงเป็นเพียงให้ถือว่าโจทก์มิได้