ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการเลิกจ้างและการจ่ายเงินทุนเลี้ยงชีพตามระเบียบปฏิบัติงานภาคการพนักงาน
การทุจริตต่อหน้าที่หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเป็นความผิดร้ายแรง ไม่จำต้องให้คณะกรรมการพิจารณาว่าสมควรจ่ายเงินทุนเลี้ยงชีพหรือไม่ ส่วนการเกียจคร้านไม่ตั้งใจปฏิบัติงานต้องพิจารณาอีกชั้นหนึ่ง
พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลางที่พิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์ลงลายมือชื่อและประทับตราล่วงหน้าในสมุดคู่ฝาก คืนเงิน 85,000 บาทให้แก่นายอนุพงษ์โดยไม่รายงานผู้จัดการ และนายอนุพงษ์เบิกเงิน 200,000 บาทแล้วหลบหนี ทำให้จำเลยเสียหาย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2222/2529นาย สุรัตน์ รัศมี ธรรมโจทก์ธนาคาร กรุงไทย จำกัดจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54อุทธรณ์ของโจทก์ที่ว่า พยานโจทก์ไม่ยืนยันว่าโจทก์ทราบมาก่อนว่า อ.เคยทุจริตต่อหน้าที่เกี่ยวกับการเงินแต่กลับยืนยันว่าโจทก์ไม่ทราบคำวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางที่ว่าโจทก์ทราบเรื่องนี้ จึงขัดต่อพยานหลักฐานในสำนวนนั้นปัญหาว่าโจทก์ทราบข้อที่ อ. เคยทุจริตต่อหน้าที่มาก่อนจริงหรือไม่ ศาลควรรับฟังคำพยานผู้ใด ฝ่ายใด เป็นดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางเป็นข้อเท็จจริงอุทธรณ์โจทก์ฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 54 วรรคแรกศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ระเบียบปฏิบัติงานภาคการพนักงาน ภาค 2 มีว่า ออกจากงานเพราะกระทำการทุจริตต่อหน้าที่ หรือเพราะกระทำการประมาท เลินเล่ออย่างร้ายแรง หรือเพราะเกียจคร้านไม่ตั้งใจปฏิบัติงานเป็นเหตุให้ธนาคารต้องเสียหาย และคณะกรรมการ ธนาคารเห็นว่าไม่สมควรจ่ายเงินทุนเลี้ยงชีพให้ ความตอนท้าย เป็นหลักเกณฑ์ที่นำไปประกอบการพิจารณาการกระทำผิดข้อที่เกียจคร้านไม่ตั้งใจปฏิบัติงานโดยเฉพาะเท่านั้น เพราะไม่ใช่ ความผิดร้ายแรง สมควรต้องพิจารณาอีกชั้นหนึ่งว่าสมควร จะให้เงินทุนเลี้ยงชีพหรือไม่ ส่วนกระทำผิดทุจริตต่อ หน้าที่และการประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเป็นความผิดร้ายแรงไม่จำต้องให้คณะกรรมการพิจารณาว่าจะจ่ายเงินทุนเลี้ยงชีพ หรือไม่อีกศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "โจทก์อุทธรณ์เป็นข้อแรกว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยนอกประเด็นตามคำให้การและประเด็นข้อพิพาท เพราะศาลแรงงานกล