การเรียกเก็บภาษีอากรเมื่อบัตรส่งเสริมการลงทุนถูกยกเลิกเพราะเลิกกิจการ และผลของการไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขตาม พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 มาตรา 10 วร
การยกเลิกบัตรส่งเสริมเพราะเลิกกิจการไม่ใช่การเพิกถอนตามมาตรา 54 แห่ง พ.ร.บ.ส่งเสริมการลงทุนฯ จึงไม่ต้องเสียภาษีอากรตามมาตรา 55 วรรคแรก และเมื่อ พ.ร.บ.ส่งเสริมการลงทุนฯ มิได้บัญญัติเรื่องการเรียกเก็บภาษีอากรในกรณีนี้ จึงต้องบังคับตาม พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 มาตรา 10 วรรคหนึ่ง ซึ่งกำหนดให้เสี
ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยปัญหาฟ้องเคลือบคลุม และวินิจฉัยว่าการเรียกเก็บภาษีอากรต้องเป็นไปตาม พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 มาตรา 10 วรรคหนึ่ง โดยถือวันสิ้นสุดสิทธิเป็นเกณฑ์ และจำเลยหมดสิทธิโต้แย้งการประเมินภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลเพราะมิได้อุทธรณ์
จำเลยที่ 1 ถูกยกเลิกบัตรส่งเสริมการลงทุนเพราะเลิกกิจการ มิใช่เพราะฝ่าฝืนเงื่อนไขตามมาตรา 54 แห่ง พ.ร.บ.ส่งเสริมการลงทุน พ.ศ.2522 และจำเลยที่ 1 เลิกกิจการก่อนที่ พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2530 จะมีผลใช้บังคับ นอกจากนี้ หลังจากจำเลยได้รับแจ้งประเมินให้เสียภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลแล้ว จำเลยมิได้อ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3822/2536กรมศุลกากร กับพวกโจทก์บริษัทไทยยีสต์โปรตีน จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 205 วรรคแรก, ม. 249 ป.รัษฎากร ม. 30 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 พ.ร.บ.ส่งเสริมการลงทุน พ.ศ.2520 ม. 54, ม. 55 วรรคหนึ่ง, ม. 56 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 112 จัตวา พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 ม. 10 วรรคแรก พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2530 แม้คดีนี้จำเลยจะขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาแต่ศาลจะวินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ที่มาศาลเป็นฝ่ายชนะคดีได้ก็ต่อเมื่อข้ออ้างของโจทก์มีมูลและไม่ขัดต่อกฎหมาย โดยศาลอาจสืบพยานตามที่เห็นจำเป็นเกี่ยวกับข้ออ้างของโจทก์ และจะยกขึ้นอ้างโดยลำพังซึ่งข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนก็ได้ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 205 วรรคแรก ประกอบด้วยพ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 มาตรา 17ดังนั้น เมื่อศาลภาษีอากรพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี จำเลยย่อมอุทธรณ์โต้แย้งคำพิพากษาศาลภาษีอากรว่าข้ออ้างของโจทก์ทั้งสองไม่มีมูลให้ชนะคดีได้ ตามพ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากร ฯ มาตรา 24 ประกอบมาตรา 29 ปัญหาเรื่องฟ้องเคลือบคลุมเป็นประเด็นที่จำเลยจะต้องให้การไว้ คดีนี้จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ประเด็นเรื่องฟ้องเคลือบคลุมจึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย จำเลยที่ 1 ถูกยกเลิกบัตรส่งเสริมการลงทุน เพราะจำเลยที่ 1เลิกกิจการ มิใช่ถูกคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้รับตามบัตรส่งเสริมอันเนื่องมาจากจำเลยที่ 1 ได้ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการกำหนดไว้ในบัตรส่งเสริมดังที่บัญญัติ