ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 739/2536นาง แฉ ล้ม ตั้ง ทวีโจทก์การ ทาง พิเศษ แห่งประเทศ ไทยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 4 (2) ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 ข้อ 76 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 290 ข้อ 23โจทก์จำเลยโต้เถียงกันในประเด็นที่ว่า จำเลยกำหนด ค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ประเด็นดังกล่าวเกิดจากที่ดินของโจทก์ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจของศาลแพ่งธนบุรีถูกเวนคืนมูลแห่งคดีจึงเกิดขึ้นในเขตอำนาจของศาลแพ่งธนบุรีเมื่อโจทก์ขออนุญาตฟ้องและศาลแพ่งธนบุรีอนุญาตให้โจทก์ฟ้องที่ศาลแพ่งธนบุรีแล้ว โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องที่ศาลแพ่งธนบุรีได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4(2) การกำหนดค่าทดแทนให้แก่เจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินที่ถูกเวนคืน มีกฎหมายบัญญัติไว้เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมทั้งฝ่ายรัฐบาลและเอกชน จำเลยไม่อาจกำหนดค่าทดแทนให้ตามใจชอบ เมื่อโจทก์เห็นว่าจำเลยกำหนดค่าทดแทนให้ไม่เป็นธรรม โจทก์ก็มีสิทธิฟ้องขอให้ศาลกำหนดค่าทดแทนให้อย่างเป็นธรรมและเหมาะสมได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินรวม 4 โฉนดมีพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่เขตบางขุนเทียน เขตราษฎร์บูรณะและเขตยานนาวากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2525 เพื่อใช้สร้างทางพิเศษสายดาวคะนอง-ท่าเรือ ที่ดิน 4 โฉนดของโจทก์ดังกล่าวถูกเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้และจำเลยเข้าครอบครองที่ดินและตีราคาที่ดินโจทก์เพื่อใช้ค่าทดแทนจำเลยตีราคาที่ดินเป็นค่าทดแทนไม่เป็นธรรมเพราะไม่คำนวณจากราคาซื้อขายในท้องตลาดขณะเวนคืนตามกฎหมาย ที่ดินของโจทก์มีราคาสูงกว่าที่จำเลยกำหนดค่าทดแทน โจทก์ได้โต้แย้งและไม่ยอมรับราคาที่ดินที่จำเลยตีราคา จำเลยนำเงินค่าทดแทนที่ดินไปวางต่อสำนักงานวางทรัพย์กลาง กรมบังคับคดีโจทก์ได้รับเงินจำนวนดังกล่าวแล