ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5541/2542นายสมจิตต์ โถวสกุลผู้ร้องนายสมมัย โถวสกุลผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 28ผู้ร้องเป็นเพียงพี่ชายร่วมบิดาของผู้คัดค้าน และไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้มีส่วนปกครองดูแลผู้คัดค้านแต่อย่างใด ผู้ร้องจึงมิได้เป็นผู้ปกครองหรือผู้พิทักษ์ผู้ซึ่งปกครองดูแลผู้คัดค้านอยู่ จึงไม่มีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งให้ผู้คัดค้านเป็นคนไร้ความสามารถตาม ป.พ.พ. มาตรา 28ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นพี่ชายร่วมบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้คัดค้าน บิดามารดาของผู้คัดค้านถึง แก่ความตายไปแล้ว หลังจากมารดาของผู้คัดค้านถึงแก่ความตาย ผู้คัดค้านป่วยเป็นโรคจิตมีอาการคลุ้มคลั่งไม่สามารถรับผิดชอบตนเองได้ ผู้คัดค้านมีเงินในบัญชีเงินฝากธนาคารเป็นเงิน ๑๕,๐๐๐,๐๐๐ บาท ขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้คัดค้าน เป็นคนไร้ความสามารถ และตั้งผู้ร้องเป็นผู้อนุบาล ผู้คัดค้านยื่นคำคัดค้านว่า ผู้คัดค้านไม่เป็นบุคคลวิกลจริต ผู้ร้องไม่มีอำนาจยื่นคำร้องเพราะไม่ใช่คู่สมรส ผู้บุพการี ผู้สืบสันดาน หรือผู้ปกครองของผู้คัดค้าน ขอให้ยกคำร้อง ในระหว่างพิจารณาผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดเบื้องต้นในปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจยื่นคำร้องของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้องไม่ใช่บุคคลตามที่ระบุไว้ใน ป.พ.พ. มาตรา ๒๘ ไม่มีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ผู้คัดค้านเป็นคนไร้ความสามารถ ให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ป.พ.พ. มาตรา ๒๘ ได้ระบุตัวบุคคลผู้มีอำนาจยื่นคำร้องขอต่อศาลให้สั่งให้บุคคลวิกลจริตเป็นคนไร้ความสามารถไว้แล้ว คือ คู่สมรส ผู้บุพการีได้แก่ บิดา มารดา ปู่ย่า ตายาย ทวด ผู้สืบสันดานได้แก่ ลูก หลาน เหลน ลื่อ รวมทั้งผู้ปกครองแ