ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3737/2542พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดมีนบุรี สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์การเคหะแห่งชาติโจทก์ร่วมนายสมเจตน์ น้ำดอกไม้จำเลย ป.พ.พ. ม. 801 ป.วิ.อ. ม. 123, ม. 124ขณะ ร. ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าการเคหะแห่งชาติ ร. ทำหนังสือมอบอำนาจให้ พ. เป็นผู้มีอำนาจร้องทุกข์ หรือถอนคำร้องทุกข์ใด ๆ ต่อพนักงานสอบสวนในกรณีที่มีการกระทำความผิดอาญาต่อทรัพย์สินของการเคหะแห่งชาติ รวมทั้งกระทำการใด ๆ เพื่อให้กิจการดังกล่าวสำเร็จ และในตอนท้ายของหนังสือมอบอำนาจยังระบุว่าการเคหะแห่งชาติยอมรับผิดตามที่ พ. ได้กระทำไปภายในขอบเขตอำนาจที่ได้รับมอบทุกประการ การมอบอำนาจของ ร. จึงเป็นการมอบอำนาจทั่วไปในนามของการเคหะแห่งชาติโจทก์ร่วม แม้ พ. ไปร้องทุกข์คดีนี้เมื่อ ร. พ้นตำแหน่งไปแล้ว หนังสือมอบอำนาจก็ยังมีผลใช้บังคับอยู่ พ. จึงมีอำนาจร้องทุกข์แทนโจทก์ร่วมให้ดำเนินคดีอาญาแก่จำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ป.อ. มาตรา 83, 362, 365 จำเลยให้การปฏิเสธ ระหว่างพิจารณา การเคหะแห่งชาติ ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 362, 365 (2) (3) ลงโทษจำคุก 1 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า นางรตยา ทำหนังสือมอบอำนาจ เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2535 โดยขณะนั้นนางรตยาดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าการการเคหะแห่งชาติ มีข้อความระบุว่า ให้นางพจนี ผู้รับมอบอำนาจ เป็นผู้มีอำนาจแจ้งความร้องทุกข์ หรือถอนคำร้องทุกข์ใด ๆ ต่อพนักงานสอบสวนในกรณีที่มีการกระทำความผิดอาญาต่อทรัพย์สินของการเคหะแห่งชาติที่อยู่ในความดูแลและรับผิดชอบของสำนักงานเคหะชุมชนร่มเกล้า รวมทั้งกระทำการใด ๆ เพื่อให้กิจการดังกล่าวสำเร็จลงได้