ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นในความผิดกระทงใด จำเลยต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218
ให้ยกฎีกาจำเลย
ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย 2 กระทง ฐานมีเฮโรอีน จำคุก 1 ปี และฐานจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก 5 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีนกระทงเดียว จำคุก 5 ปี ซึ่งเป็นการพิพากษายืนในความผิดกระทงนี้
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 756/2520พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางสังวาลย์ กิ่งเงิน หรือ กลิ่งเงินล. พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย 2 กระทง ฐานมีเฮโรอีน จำคุก 1 ปี ฐานจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก 5 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีนกระทงเดียว จำคุก 5 ปี จึงเป็นการพิพากษายืนในความผิดกระทงนี้ ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกมีเฮโรอีนและจำหน่ายเฮโรอีน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๔ มาตรา ๔ ทวิ, ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี, ๒๗, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๗๙ มาตรา ๑๐ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔, ๖, ๗, ๑๒ ให้จำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีน ๑ ปี ฐานจำหน่ายเฮโรอีน ๕ ปี รวม ๖ ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๔๗๙ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๒๐ ทวิ ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐ ให้จำคุก ๕ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย ๒ กระทง คือ ฐานมีเฮโรอีนและจำหน่ายเฮโรอีน แต่ละกระทงวางโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน ๕ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นให้ลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายเฮโรอีนกระทงเดียว จำคุก ๕ ปี จึงเป็นการพิพากษายืนในความผิดกระทงนี้ ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณ