ข้อบังคับของนายจ้างที่กำหนดให้จ่ายเงินบำเหน็จและค่าชดเชยตามจำนวนปีทำงาน และจ่ายสูงกว่าอัตราค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ถื
ข้อบังคับของนายจ้างที่กำหนดให้จ่ายเงินบำเหน็จและค่าชดเชยตามจำนวนปีทำงาน และจ่ายสูงกว่าอัตราค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน มีผลใช้บังคับได้ ถือว่าเป็นการจ่ายค่าชดเชยตามกฎหมายแล้ว
โจทก์ทั้งสองไม่มีสิทธิเรียกค่าชดเชยตามฟ้องจากจำเลยอีก
โจทก์ทั้งสองถูกเลิกจ้างเพราะเหตุเกษียณอายุ จำเลยจ่ายค่าชดเชยและเงินบำเหน็จให้โจทก์ที่ 1 รวม 279,277 บาท และโจทก์ที่ 2 รวม 65,264 บาท ตามข้อบังคับของจำเลยที่กำหนดอัตราค่าชดเชยและเงินบำเหน็จตามจำนวนปีทำงาน ซึ่งสอดคล้องและสูงกว่าอัตราค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 46
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3019/2536นาง จินดา แน่นอนโจทก์บริษัท ดุสิต สิ่ง ทอ จำกัด ฯลฯจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 46เมื่อข้อบังคับเรื่องเงินบำเหน็จ ค่าชดเชย และเงินทดแทนของนายจ้างกำหนดให้จ่ายเงินบำเหน็จและค่าชดเชยแก่ลูกจ้างตามจำนวนปีทำงานของลูกจ้าง ประกอบกับจำนวนค่าชดเชยที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างตามข้อบังคับดังกล่าวก็เป็นไปตามอัตราค่าชดเชยในข้อ 46 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ทั้งนายจ้างได้จ่ายค่าชดเชยและเงินบำเหน็จให้แก่ลูกจ้างสูงกว่าอัตราค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงานด้วย ข้อบังคับของนายจ้างดังกล่าวจึงมีผลใช้บังคับได้ ถือว่าเป็นการจ่ายค่าชดเชยตามกฎหมายแล้วโจทก์ทั้งสองสำนวนฟ้องว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองเพราะเหตุเกษียณอายุ โจทก์ทั้งสองมีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 180 วัน แต่จำเลยไม่ยอมจ่ายให้ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 48,660 บาท โจทก์ที่ 2จำนวน 27,570 บาทจำเลยทั้งสองสำนวนให้การว่า โจทก์ทั้งสองได้รับค่าชดเชยและเงินบำเหน็จไปครบถ้วนแล้ว โดยโจทก์ที่ 1 ได้รับค่าชดเชย52,860 บาท และเงินบำเหน็จ 226,417 บาท ส่วนโจทก์ที่ 2 ได้รับค่าชดเชย 27,570 บาท และเงินบำเหน็จ 37,964 บาท จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามฟ้องอีก ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ปัญหาแรกว่า เงินจำนวนที่จำเลยจ่ายให้แก่โจทก์ทั้งสองรับไปตามเอกสารหมาย จ.ล.2 เป็นเพียงจำนวนเงินที่จำเลยกำหนดให้ หาได้มีค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานข้อ 46 รวมอยู่ด้