ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193
ตัวบท
มาตรา 193 ในกรณีดังต่อไปนี้ ฝ่ายลูกหนี้จะถือเอาประโยชน์แห่งเงื่อนเวลาเริ่มต้นหรือเงื่อนเวลาสิ้นสุดมิได้ (1) ลูกหนี้ถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดตามกฎหมายว่าด้วยล้มละลาย (2) ลูกหนี้ไม่ให้ประกันในเมื่อจำต้องให้ (3) ลูกหนี้ได้ทำลาย หรือทำให้ลดน้อยถอยลงซึ่งประกันอันได้ให้ไว้ (4) ลูกหนี้นำทรัพย์สินของบุคคลอื่นมาให้เป็นประกันโดยเจ้าของทรัพย์สินนั้นมิได้ยินยอมด้วย
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8001/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8721/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9221/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9467/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4301/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2176/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1482/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4330/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5319/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8340 - 8341/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8622/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8805/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9251/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6328/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9554/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9647/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 991/2545