ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 42
ตัวบท
มาตรา 42 ถ้าบุคคลใดได้เลือกเอาถิ่นใด โดยมีเจตนาปรากฏชัดแจ้งว่าจะให้เป็นภูมิลำเนาเฉพาะการเพื่อทำการใด ให้ถือว่าถิ่นนั้นเป็นภูมิลำเนาเฉพาะการสำหรับการนั้น
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5845/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8218/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2295/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3492/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8218/2540 — การฟ้องคดีภาษีอากรเกินกำหนดเวลา 30 วันนับแต่วันได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ตามมาตรา 30 แห่งประมวลรัษฎากร โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2295/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5944/2549
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2983/2550
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 663/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7624/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2680/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5845/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3347/2564