ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 575
ตัวบท
มาตรา 575 อันว่าจ้างแรงงานนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าลูกจ้าง ตกลงจะทำงานให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่านายจ้าง และนายจ้างตกลงจะให้สินจ้างตลอดเวลาที่ทำงานให้
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3373/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2364/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3974/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5249/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5281/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5289/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7257/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5604/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5095 - 5099/2539
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7570/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7242 - 7254/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 166 - 167/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9202/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7810/2559 — อำนาจของผู้อำนวยการองค์การตลาดเพื่อเกษตรกรในการลงโทษทางวินัยพนักงานโดยไม่ต้องเสนอคณะกรรมการพิจารณาก่อน
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6067/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6642/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9474/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4970/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 110/2488 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการไม่ต้องปิดอากรแสตมป์ในใบรับเงินที่ทนายความบริษัททำขึ้นเพื่อไปชำระศาล