ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 232
ตัวบท
มาตรา 232 เมื่อได้รับอุทธรณ์แล้ว ให้ศาลชั้นต้นตรวจอุทธรณ์และมีคำสั่งให้ส่งหรือปฏิเสธไม่ส่งอุทธรณ์นั้นไปยังศาลอุทธรณ์ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ ถ้าศาลปฏิเสธไม่ส่ง ให้ศาลแสดงเหตุที่ไม่ส่งนั้นไว้ในคำสั่งทุกเรื่องไป ถ้าคู่ความทั้งสองฝ่ายได้ยื่นอุทธรณ์ ศาลจะวินิจฉัยอุทธรณ์ทั้งสองฉบับนั้นในคำสั่งฉบับเดียวกันก็ได้
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3810/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1125/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10115/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6968/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3719/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9407/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9200/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4924/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5721/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 432/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3398/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3398/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 208/2550
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2520/2548
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4802/2548
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 208/2550
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2549