ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 112
ตัวบท
มาตรา 112 เมื่อจะปล่อยชั่วคราวโดยมีประกัน หรือมีประกันและหลักประกัน ก่อนปล่อยไปให้ผู้ประกันหรือผู้เป็นหลักประกันลงลายมือชื่อในสัญญาประกันนั้น ในสัญญาประกันนอกจากข้อความอย่างอื่นอันพึงมี ต้องมีข้อความดังนี้ด้วย (1) ผู้ถูกปล่อยชั่วคราวหรือผู้ประกัน แล้วแต่กรณี จะปฏิบัติตามนัดหรือหมายเรียกของเจ้าพนักงานหรือศาลซึ่งให้ปล่อยชั่วคราว (2) เมื่อผิดสัญญาจะใช้เงินจำนวนที่ระบุไว้ ในสัญญาประกันจะกำหนดภาระหน้าที่หรือเงื่อนไขให้ผู้ถูกปล่อยชั่วคราว หรือผู้ประกันต้องปฏิบัติเกินความจำเป็นแก่กรณีมิได้
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1262/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4359/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8481/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4481/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8481/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7469/2543
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3304/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9029/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7930/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1260/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8722/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7469/2543