ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221
ตัวบท
มาตรา 221 ในคดีซึ่งห้ามฎีกาไว้โดยมาตรา 218, 219 และ 220 แห่งประมวลกฎหมายนี้ ถ้าผู้พิพากษาคนใดซึ่งพิจารณา หรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งในศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์พิเคราะห์เห็นว่าข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกา หรืออธิบดีกรมอัยการลงลายมือชื่อรับรองในฎีกาว่ามีเหตุอันควรที่ศาลสูงสุดจะได้วินิจฉัย ก็ให้รับฎีกานั้นไว้พิจารณาต่อไป
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8791/2544
- คำสั่งคำร้องที่ 203/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2044/2521 — การฎีกาขอให้รอการลงโทษจำคุกเป็นการคัดค้านดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ซึ่งถือเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7111/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2972/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4817/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8323/2550
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2220/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6288/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10127/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5425/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3937/2553
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2869/2561
- คำสั่งคำร้องที่ 431/2527 — อำนาจในการอนุญาตหรือรับรองให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9060/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2841/2562