ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 253
ตัวบท
มาตรา 253 ในคดีพนักงานอัยการเป็นโจทก์ซึ่งมีคำร้องให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์สินติดมากับฟ้องอาญาตามมาตรา 43 หรือมีคำขอของผู้เสียหายขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนมิให้เรียกค่าธรรมเนียม เว้นแต่ในกรณีที่ศาลเห็นว่าผู้เสียหายเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนสูงเกินสมควร หรือดำเนินคดีโดยไม่สุจริต ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ผู้เสียหายชำระค่าธรรมเนียมทั้งหมดหรือแต่เฉพาะบางส่วนภายในระยะเวลาที่ศาลกำหนดก็ได้ และถ้าผู้เสียหายเพิกเฉยไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาล ให้ถือว่าเป็นการทิ้งฟ้องในคดีส่วนแพ่งนั้น ในกรณีที่มีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์สิน หรือค่าสินไหมทดแทนตามวรรคหนึ่ง ถ้าศาลยังต้องจัดการอะไรอีกเพื่อการบังคับ ผู้ที่จะได้รับคืนทรัพย์สินหรือราคาหรือค่าสินไหมทดแทน จักต้องเสียค่าธรรมเนียมดังคดีแพ่งสำหรับการต่อไปนั้น
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 180/2488 — อำนาจของอัยการในการขอให้ศาลบังคับจำเลยใช้ค่านำจับฐานฆ่ากระบือไม่รับอนุญาตแทนรัฐบาลหรือผู้เสียหาย
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7571/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 811/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4697/2555
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 13630/2555
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 993/2491 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการลงโทษตามบทหนักเมื่อการกระทำผิดต้องด้วยหลายบท และอำนาจของอัยการในการฟ้องเรียกเงินค่าสินบนนำจับในคดีผิดพระราชบัญญัติมาตราชั่ง
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 739/2487
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8342/2556
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8337/2556
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8437/2556
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 441/2557
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12802/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 811/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1869/2565
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 735/2481