ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 802/2521

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยมีสิทธิห้ามโจทก์ผลิตสร้อยข้อมือเลียนแบบหรือไม่ และการที่โจทก์ใช้อักษรจีนฮก ลก ซิ่ว คัง กับสินค้าของตนเป็นการละเมิดเครื่องหมายการ

หลักกฎหมาย

เมื่อไม่ปรากฏว่าจำเลยมีสิทธิแต่ผู้เดียวในการผลิตสร้อยข้อมือแบบดังกล่าว (ซึ่งเป็นการเลียนแบบจากต่างประเทศ) จำเลยจึงไม่มีสิทธิห้ามมิให้โจทก์ผลิตสินค้าสร้อยข้อมือเลียนแบบสินค้าของจำเลย และหากเครื่องหมายของโจทก์แยกออกจากกันและสลับกับลวดลาย ไม่ได้อยู่รวมกันตามเงื่อนไขการจดทะเบียนของจำเลย ก็ถือไม่ได้ว่าโจ

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน โดยวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีสิทธิห้ามโจทก์ผลิตสินค้า และจำเลยไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ตามฟ้องแย้ง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นอักษรจีน 4 คำรวมกัน (ฮก ลก ซิ่ว คัง) โดยมีเงื่อนไขการจดทะเบียนระบุว่าไม่ให้สิทธิผู้ขอจดทะเบียนแต่ผู้เดียวที่จะใช้อักษรจีนแยกแต่ลำพัง ส่วนสร้อยข้อมือของโจทก์มีเครื่องหมายคำทั้ง 4 คำแยกออกจากกันเป็นคำๆ คำละ 1 ข้อสร้อย และสลับกับข้อสร้อยที่มีลวดลายเป็นรูปดอกไม้

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 802/2521นายเจียบเอี๋ยม แซ่เองโจทก์นายประเสริฐ วโรดมย์กร จ.ล. พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ป.พ.พ. ม. 420โจทก์และจำเลยต่างก็ผลิตสินค้าสร้อยข้อมือโดยเลียนแบบจากของต่างประเทศออกจำหน่าย เมื่อไม่ปรากฏว่าจำเลยมีสิทธิแต่ผู้เดียวในการผลิตสร้อยข้อมือแบบดังกล่าว จำเลยก็ไม่มีสิทธิห้ามมิให้โจทก์ผลิตสินค้าสร้อยข้อมือเลียนแบบสินค้าของจำเลย จำเลยจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสร้อยข้อมือของจำเลยไว้ ใช้ว่าฮกลกซิ่วคัง อันมีลักษณะเป็นเครื่องหมายคำ 4 คำรวมกัน แปลว่า มีวาสนาศรีสุข อายุยืน มีพลานามัยดี ซึ่งการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวระบุไว้ด้วยว่า ไม่ให้สิทธิแก่ผู้ขอจดทะเบียนแต่ผู้เดียวที่จะใช้อักษรจีนคำว่า ฮกลกซิ่ว แยกแต่ลำพัง ส่วนสร้อยข้อมือของโจทก์ปรากฏว่า เครื่องหมายคำทั้ง 4 คำดังกล่าวไม่ได้อยู่รวมกัน หากแต่แยกออกจากกันเป็นคำๆ คำละหนึ่งข้อสร้อย แต่ละคำปรากฏในข้อสร้อยนี้อยู่สลับกับข้อสร้อยที่มีลวดลายเป็นรูปดอกไม้ ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าโจทก์ทำละเมิดเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยจึงไม่มีสิทธิฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายจากโจทก์โจทก์ฟ้องว่า เมื่อประมาณ ๖ ปีมาแล้ว โจทก์ได้ประดิษฐ์สร้อยข้อมือสร้อยคอ และเครื่องประดับออกจำหน่าย โดยบรรจุอักษรจีน ๔ ตัว อ่านว่า ฮก ลก ซิ่ว คัง เป็นคำอวยพรให้ผู้ใช้มีความสุข ความเจริญ มีอายุ วรรณะ สุข พละ นอกจากโจทก์แล้วยังมีผู้อื่นอีกที่ใช้อักษรจีน ๔ ตัวนี้กับสินค้าอื่นรวมทั้งเครื่องประดับด้วย ต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๑๖ จำเลยได้นำอักษรจีนทั้ง ๔ ตัวนี้ไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อกองสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้า กระทรวงพาณิชย์ และกองสิทธิบัตรฯรับจดทะเบียนให้จำเลยแล้ว จำเลยมีหนังสือห้ามมิให้โจทก์และพ่อค้าอื่นผ