ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420
ตัวบท
มาตรา 420 ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิตก็ดี แก่ร่างกายก็ดี อนามัยก็ดี เสรีภาพก็ดี ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าผู้นั้นทำละเมิดจำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7878/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5236/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8898/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9284/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1630/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7/2501 — การบอกเลิกสัญญาเช่าตึกที่ไม่ใช่เคหะ และการที่จำเลยยังคงอยู่ในตึกหลังจากบอกเลิกสัญญาโดยชอบเป็นการละเมิดหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 446/2501 — ความรับผิดเพื่อละเมิดของเจ้าหน้าที่เทศบาลที่ละเลยไม่ปฏิบัติตามระเบียบกระทรวงมหาดไทย
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2501
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2521
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5847/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9523/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 657/2499
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6388/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 802/2521 — ปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยมีสิทธิห้ามโจทก์ผลิตสร้อยข้อมือเลียนแบบหรือไม่ และการที่โจทก์ใช้อักษรจีนฮก ลก ซิ่ว คัง กับสินค้าของตนเป็นการละเมิดเครื่องหมายการ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2803/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 341 - 350/2507 — คำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดให้รื้อถอนอาคารโดยอ้างประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 44 ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และโจทก์มีอำนาจฟ้องจังหวัดเป็นจำเลยหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2531/2522 — ศาลไม่มีอำนาจพิจารณาคำขอให้เพิกถอนคำสั่งลงโทษทางวินัยข้าราชการ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5896/2551