ศาลมีอำนาจเพิกถอนคำสั่งไล่ออกจากราชการหรือวินิจฉัยคดีละเมิดจากกระบวนการวินัยข้าราชการหรือไม่
การสั่งไล่ออกจากราชการเป็นการใช้อำนาจฝ่ายบริหารโดยชอบ ศาลไม่มีอำนาจเข้าไปวินิจฉัยชี้ขาด หากกระบวนการสอบสวนและอุทธรณ์เป็นไปตามกฎหมาย การกระทำดังกล่าวไม่เป็นการละเมิด
พิพากษายืนคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยกฟ้อง โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งไล่ออกหรือเรียกค่าเสียหายจากการละเมิด
โจทก์เป็นข้าราชการถูกกล่าวหาทุจริต ถูกตั้งกรรมการสอบสวนและถูกไล่ออกตามมติ อ.ก.พ. และคำสั่งนายกรัฐมนตรี โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งและเรียกค่าเสียหายจากการละเมิด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1155/2526นายไพบูลย์ สุนทรวิภาตโจทก์กรมศุลกากร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2497 พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2518 โจทก์เป็นข้าราชการพลเรือนสังกัดกรมศุลกากรจำเลยที่ 1 ถูกกล่าวหาว่าทุจริตต่อหน้าที่ จำเลยที่ 1 ตั้งกรรมการสอบสวนความผิดของโจทก์ ต่อมาจำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 3 อธิบดีกรมศุลกากรได้มีคำสั่งไล่โจทก์ออกจากราชการตามมติของ อ.ก.พ.กระทรวงการคลัง เป็นการปฏิบัติตามอำนาจและหน้าที่ที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน ฯ ซึ่งเป็นการใช้อำนาจของทางราชการฝ่ายบริหารโดยเฉพาะ เมื่อผู้บังคับบัญชาของโจทก์สั่งไปตามอำนาจหน้าที่โดยชอบอย่างไรแล้ว ศาลไม่มีอำนาจหน้าที่เข้าไปวินิจฉัยชี้ขาดอีกโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งหรือพิพากษาให้จำเลยเพิกถอนคำสั่งดังกล่าว (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 355/2516) แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าจำเลยจงใจกลั่นแกล้งโจทก์ เป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ แต่เมื่อพิจารณาฟ้องทั้งหมดแล้วได้ความว่า จำเลยซึ่งเป็นคณะกรรมการสอบสวนได้ปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายและระเบียบแบบแผนโดยชอบธรรม และผู้บังคับบัญชาได้สั่งลงโทษโจทก์ตามอำนาจหน้าที่อันชอบด้วยกฎหมายแล้ว การกระทำดังที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องจึงไม่เป็นการทำละเมิดต่อโจทก์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันทำละเมิดโจทก์ ขอให้เพิกถอนคำสั่งที่ไล่โจทก์ออกจากราชการ ให้โจทก์กลับเข้าสู่ฐานะเดิม และให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้องแล้ว มีคำสั่งให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ปัญหาว่าโจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งที่ไล่โจทก์ออกจากราชการ หรือพิพากษาให้กรมศุลกา