สิทธิของนายจ้างในการหักเงินค่าจ้างจากเงินทดรองจ่ายที่ลูกจ้างยืม และผลของการเลิกจ้างเนื่องจากมาทำงานสายหลังได้รับหนังสือเตือน
เงินทดรองจ่ายที่ลูกจ้างยืมอันเนื่องมาจากการทำงานมิใช่ 'หนี้อื่น' ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 30 นายจ้างจึงมีสิทธิหักจากค่าจ้างได้ และการเลิกจ้างเนื่องจากฝ่าฝืนระเบียบหลังได้รับหนังสือเตือนเป็นการเลิกจ้างที่เป็นธรรมไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย
พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยชำระเงิน 974 บาท พร้อมดอกเบี้ย และยกฟ้องคำขออื่น
ลูกจ้างมาทำงานสายและลงนามในเอกสารที่คณะกรรมการสอบสวนแต่งตั้งโดยนายจ้าง ซึ่งถือเป็นหนังสือเตือน เมื่อลูกจ้างยังมาสายอีก นายจ้างจึงเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย และหักเงินค่าจ้างกับเงินทดรองจ่ายที่ยืมมา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5780/2537นางสาว กา ญจนา วรสถิตย์โจทก์สหกรณ์ เคหสถาน กรุงเทพ ฯ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 582, ม. 583 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 30, ข้อ 47(4) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 59 ข้อความในเอกสารที่เป็นปัญหา นอกจากจะมีคำรับของลูกจ้างว่ามาทำงานสายอันเป็นการกระทำฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับของนายจ้างแล้ว ลูกจ้างยังให้สัญญาว่าจะไม่มาทำงานสายอีก หากไม่ปฏิบัติตามคณะกรรมการสอบสวนจะได้พิจารณาเสนอให้ออกก่อนโดยไม่ได้บำเหน็จก็ได้ ลูกจ้างและคณะกรรมการสอบสวนไม่ลงลายมือชื่อไว้ ข้อความตอนหลังที่แสดงให้เห็นว่าคณะกรรมการสอบสวนได้ตักเตือนไม่ให้ลูกจ้างกระทำซ้ำอีกซึ่งหากกระทำซ้ำอีก ก็จะได้รับโทษถึงกับให้ออก อันมีลักษณะเป็นหนังสือเดือนอยู่ในตัวด้วย และคณะกรรมการสอบสวนผู้ลงลายมือชื่อในหนังสือนั้นได้รับการแต่งตั้งจากนายจ้างให้ดำเนินการในเรื่องนี้ต่อลูกจ้าง ย่อมมีอำนาจที่จะลงลายมือชื่อในหนังสือนั้นแทนนายจ้างได้ เอกสารดังกล่าวจึงเป็นหนังสือเตือนของนายจ้างโดยชอบ เมื่อลูกจ้างฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับของนายจ้าง และนายจ้างได้ตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้างเมื่อนายจ้างมีเหตุเลิกจ้างลูกจ้างดังกล่าว นายจ้างก็ไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่เป็นธรรมแล้ว เงินทดรองจ่ายที่ลูกจ้างได้ยืมนายจ้างไปอันเนื่องมาจากการทำงานมิใช่หนี้อื่นตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 30 นายจ้างมีสิทธินำเงินทดรองดังกล่าวมาหักจากค่าจ้างที่นายจ้างจะต้องจ่ายให้แก่ลูกจ้างได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2536 ผู้รักษาการแทนผู้จัดการของจำเลยได้แจ้งให้โจทก์ทราบว่