ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583
ตัวบท
มาตรา 583 ถ้าลูกจ้างจงใจขัดคำสั่งของนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมายก็ดี หรือละเลยไม่นำพาต่อคำสั่งเช่นว่านั้นเป็นอาจิณก็ดี ละทิ้งการงานไปเสียก็ดี กระทำความผิดอย่างร้ายแรงก็ดี หรือทำประการอื่นอันไม่สมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริตก็ดี ท่านว่านายจ้างจะไล่ออกโดยมิพักต้องบอกกล่าวล่วงหน้าหรือให้สินไหมทดแทนก็ได้
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2190 - 2193/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4146 - 4147/2539
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 846/2537 — การเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า กรณีลูกจ้างขายสินค้าส่วนตัวให้เพื่อนร่วมงานในเวลาทำงาน
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2364/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7120/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4469/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4469/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6691/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 5141 - 5146/2539
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5192/2539
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5222/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3831/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7047/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 166 - 167/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 902/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4554/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6067/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6237/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6642/2545