การไม่แจ้งเหตุขาดงานขณะถูกคุมขังถือเป็นการกระทำอันไม่สมควรตามมาตรา 583 หรือไม่
การไม่แจ้งเหตุที่ไม่สามารถมาทำงาน ทั้งที่มีโอกาสแจ้งได้ ถือเป็นการกระทำอันไม่สมควรแก่การปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา 583 นายจ้างจึงเลิกจ้างโดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าได้
พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้โจทก์
โจทก์ถูกคุมขังเกือบ 2 เดือน ไม่แจ้งเหตุให้นายจ้างทราบ ทั้งที่มีโอกาสแจ้งได้ นายจ้างจึงสั่งไล่โดยอ้างมาตรา 583
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3589/2529นาย บุญลือ อินสวัสดิ์โจทก์องค์การ รับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 583 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47 (3)โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำของจำเลยได้ถูกจับกุมและควบคุมตัวอยู่ที่เรือนจำจังหวัดสมุทรปราการตั้งแต่วันที่14มกราคม2529จนถึงวันที่12มีนาคม2529อันเป็นวันที่จำเลยมีคำสั่งไล่โจทก์ออกจากงานเป็นเวลานานเกือบ2เดือนโดยละเลยไม่นำพาที่จะแจ้งให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างทราบเพื่อที่จำเลยจะได้ดำเนินการหาคนมาปฏิบัติหน้าที่แทนทั้งที่โจทก์มีโอกาสที่จะแจ้งให้จำเลยทราบถึงเหตุที่ไม่สามารถมาปฏิบัติงานได้พฤติการณ์ของโจทก์ถือได้ว่ากระทำการอันไม่สมควรแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริตตามความหมายของมาตรา583แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์แล้วจำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าได้.โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย จ้าง โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ประจำ ต่อมา ได้เลิกจ้าง โจทก์ โดย กล่าวหา ว่า โจทก์ ละทิ้ง หน้าที่ ขาดงาน ไป เป็นการ ผิด วินัย อย่าง ร้ายแรง ตาม ข้อบังคับ ของ จำเลย ซึ่ง ไม่ เป็นความจริง ความจริง โจทก์ ไม่ ไป ทำงาน เพราะ ถูก จับกุม และ ถูก ควบคุมตัว ตลอด มา จึง เป็น การ เลิกจ้าง โดย ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ ศาลพิพากษา ให้ จำเลย จ่าย เงิน บำเหน็จ ค่าชดเชย และ สินจ้าง แทน การบอกกล่าว ล่วงหน้า พร้อม ดอกเบี้ย แก่ โจทก์ จำเลย ให้การ ว่า การ ที่ โจทก์ ต้อง ออก จาก งาน เพราะ ขาด งาน และละทิ้ง หน้าที่ ติดต่อ กัน เกินกว่า 15 วัน โดย ไม่ มี เหตุผล หรือ มีใบลา ตาม ระเบียบ เป็น การ ประพฤติ ผิด วินัย อย่าง ร้ายแรง ตามข้อบังคับ ของ จำเลย การ ที่ โจทก์ มี ความ จำเป็น ซึ่ง ไม่ อาจ มาทำงาน ตาม ปกติ ได้ ต้อง แจ้ง เหตุ