การฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงที่มิได้กล่าวถึงในศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย
ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่มิได้กล่าวถึงในศาลอุทธรณ์และเป็นข้อเท็จจริงที่ยุติแล้ว ศาลฎีกาไม่มีเหตุที่จะรับวินิจฉัย
พิพากษายกฎีกาของจำเลยที่ 1
จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าพยานไม่เห็นการแบ่งบรรจุเฮโรอีน แต่ไม่ได้โต้แย้งประเด็นนี้ในศาลอุทธรณ์
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1497/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายราชันต์หรือราชันย์ ดาวจรัส กับพวกรวม 3 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 195, ม. 216, ม. 225 ป.วิ.พ. ม. 249 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามกระทำผิดฐานร่วมกันผลิตเฮโรอีนและมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายเฮโรอีน จำเลยมิได้อุทธรณ์ว่าตนมิได้แบ่งบรรจุเฮโรอีน การที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าพยานโจทก์ไม่มีโอกาสมองเห็น การกระทำของจำเลยที่ 1 พยานหลักฐานของโจทก์รับฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 1 แบ่งบรรจุเฮโรอีนและจำหน่ายเฮโรอีน จำเลยที่ 1 คงมีความผิดเพียงมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อเสพสถานเดียว จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่มิได้ว่ากล่าวกันมาในศาลอุทธรณ์และเป็นข้อเท็จจริงที่ยุติแล้ว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันผลิตเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดร้ายแรงในประเภท ๑ โดยการแบ่งบรรจะเฮโรอีนดังกล่าวจากหลอดบรรจุชนิดหลอดพลาสติกลงสู่หลอดดูดเครื่องดื่มตัดสั้นจำนวน ๓ หลอด หนัก ๐.๑๒ กรัม เพื่อจำหน่าย จำเลยทั้งสามร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์จำนวน ๕ หลอด หนัก ๐.๖๔ กรัม ไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย และจำเลยทั้งสามได้ร่วมกันจำหน่ายเฮโรอีนจำนวน ๓ หลอด หนัก ๐.๑๒ กรัม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเฮโรอีนที่จำเลยทั้งสามร่วมกันผลิตและมีไว้เพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕, ๗, ๘, ๑๕, ๖๕, ๖๖, ๖๗, ๑๐๒ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๙๑, ๙๒ ริบของกลางทั้งหมดเว้นแต่ธนบัตรที่ใช้ในการล่อซื้อให้คืนเจ้าของ และเพิ่มโทษจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ให้การปฏิเสธ จำเลยที่ ๓ ให้การปฏิเสธข้อหาผลิตเฮโรอีน แต