ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249
ตัวบท
มาตรา 249 ให้ศาลฎีกาพิจารณาอนุญาตให้ฎีกาตามมาตรา 247 ได้ เมื่อเห็นว่าปัญหาตามฎีกานั้นเป็นปัญหาสำคัญที่ศาลฎีกาควรวินิจฉัย ปัญหาสำคัญตามวรรคหนึ่ง ให้รวมถึงกรณีดังต่อไปนี้ (1) ปัญหาที่เกี่ยวพันกับประโยชน์สาธารณะ หรือความสงบเรียบร้อยของประชาชน (2) เมื่อคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยข้อกฎหมายที่สำคัญขัดกันหรือขัดกับแนวบรรทัดฐานของคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลฎีกา (3) คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยข้อกฎหมายที่สำคัญซึ่งยังไม่มีแนวคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลฎีกามาก่อน (4) เมื่อคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอุทธรณ์ขัดกับคำพิพากษาหรือคำสั่งอันถึงที่สุดของศาลอื่น (5) เพื่อเป็นการพัฒนาการตีความกฎหมาย (6) ปัญหาสำคัญอื่นตามข้อกำหนดของประธานศาลฎีกา ข้อกำหนดของประธานศาลฎีกาตามวรรคสอง (6) เมื่อได้รับความเห็นชอบจากที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาและประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ ในกรณีที่ศาลฎีกามีคำสั่งไม่อนุญาตให้ฎีกา ให้คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตั้งแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาหรือคำสั่งนั้น
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9519/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1576/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4179/2539
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5949/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8791/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9452/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9528/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 225/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1656/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2180/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2803/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3153/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2628/2522 — สิทธิในการแบ่งสินสมรสตามกฎหมายลักษณะผัวเมีย
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8877/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15017/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4215/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3371/2545