การฟ้องขับไล่ผู้เช่าและเรียกค่าเสียหายไม่ต้องแนบสัญญาเช่าเป็นหนังสือพร้อมฟ้อง และศาลรับฟังค่าเช่าใหม่ได้
ป.พ.พ. ม.538 บังคับให้ต้องมีหลักฐานหนังสือเพื่อฟ้องบังคับคดี แต่ไม่บังคับให้แนบพร้อมฟ้องศาลรับฟ้องได้ ปัญหาหลักฐานสืบในชั้นพิจารณาได้ การฟ้องค่าเสียหายไม่ใช่ฟ้องบังคับสัญญาเช่า จึงสืบค่าเช่าใหม่ได้ไม่ห้ามตาม ม.94
พิพากษายืน ให้จำเลยออกไปจากที่ดิน ชำระค่าเช่าค้างและค่าเสียหายเดือนละ 20,000 บาท
โจทก์ฟ้องขับไล่ผู้เช่าไม่มีกำหนดเวลาและเรียกค่าเสียหาย โดยไม่แนบสัญญาเช่าเป็นหนังสือพร้อมฟ้อง จำเลยโต้แย้งไม่มีหลักฐานหนังสือและห้ามสืบแก้ไขสัญญา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3303/2532นางผะอบ ณ นครโจทก์นางสอางค์ ตั้งใจจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 538 ป.วิ.พ. , ม. 94ในการฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์ที่ให้เช่าและเรียกค่าเสียหาย ไม่มีกฎหมายใดบังคับให้ต้องแนบสัญญาเช่าเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายผู้ต้องรับผิดมาพร้อมกับฟ้อง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 538 บังคับแต่เพียงว่าในการเช่าอสังหาริมทรัพย์ ถ้าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสืออย่างหนึ่งอย่างใดลงลายมือชื่อฝ่ายที่ต้องรับผิดเป็นสำคัญ จะฟ้องร้องให้บังคับคดีไม่ได้เท่านั้น การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำฟ้องของโจทก์ซึ่งฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหายจากจำเลยโดยไม่แนบสัญญาเช่ามาพร้อมกับฟ้อง จึงไม่เป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 การฟ้องเรียกค่าเสียหายที่ผู้เช่ายังคงอยู่ในที่เช่าต่อมาหลังจากสัญญาเช่าระงับแล้ว มิใช่เป็นการฟ้องบังคับตามสัญญาเช่าโจทก์จึงนำพยานบุคคลมาสืบได้ว่าโจทก์จำเลยตกลงขึ้นค่าเช่ากันจากที่กำหนดไว้ในสัญญาเช่า เพื่อให้ศาลกำหนดเป็นค่าเสียหายให้โจทก์ตามจำนวนดังกล่าวได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 แต่ประการใดโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างซึ่งเป็นอาคารคอนกรีต จำเลยได้ทำสัญญาเช่าอาคารดังกล่าวจากโจทก์โดยไม่มีกำหนดเวลา กำหนดชำระค่าเช่าเป็นรายเดือนเดือนละ ๒๐,๐๐๐ บาท ต่อมาจำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ โจทก์จึงบอกเลิกสัญญา ขอให้บังคับจำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของโจทก์ ชำระค่าเช่าที่ค้างและค่าเสียหายรวมเป็นเงิน ๔๑๕,๓๓๓ บาท พร้อมดอกเบี้ยและค่าเสียหายเป็นรายเดือน เดือนละ ๒๐,๐๐๐ บาท นับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกจากที่ดินและสิ่งปลูกสร้างดังกล่าว จำเลยใ