เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืนมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายทางจิตใจหรือไม่
สิทธิได้รับค่าทดแทนเป็นไปตาม พ.ร.บ.เวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งไม่มีบทบัญญัติให้จ่ายค่าเสียหายทางจิตใจ จึงไม่มีสิทธิฟ้องเรียก
พิพากษายืนยกฟ้อง โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายทางจิตใจ
ที่ดินอยู่ในเขตเวนคืนตาม พ.ร.ฎ. 2535 โจทก์เรียกร้องค่าทดแทนที่ดินและค่าเสียหายทางจิตใจเพิ่มเติม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8378/2538นาง เจือ เครือ คล้าย กับพวกโจทก์กระทรวงมหาดไทย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2530 ที่ดินของโจทก์ทั้งสองถูกเขตทางซึ่งอยู่ในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่เขตจตุจักร พ.ศ.2535 ซึ่งมีผลใช้บังคับวันที่ 29 สิงหาคม 2535 โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินที่ต้องเวนคืนจะมีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนเพียงใดต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการตามพระราชบัญญัติ ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2530 หมวด 2 เงินค่าทดแทน ซึ่งไม่มีบทบัญญัติให้จ่ายเงินค่าทดแทนสำหรับค่าเสียหายทางจิตใจไว้โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายทางจิตใจโจทก์ทั้งสองฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินโฉนดเลขที่ 55368 ตำบลสามเสนนอก(สามเสนนอกฝั่งเหนือ) อำเภอพญาไท (บางซื่อ) จังหวัดพระนคร เนื้อที่106 ตารางวา มีพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่เขตพระโขนง เขตยานนาวา เขตปทุมวันเขตบางรัก เขตสัมพันธวงศ์ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย เขตพระนครเขตดุสิต เขตบางเขน เขตพญาไท และเขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานครพ.ศ.2530 เพื่อสร้างทางพิเศษสายพระโขนง-หัวลำโพง-บางซื่อและสายสาธร-ลาดพร้าว ที่ดินของโจทก์ทั้งสองดังกล่าวอยู่ในเขตทางพิเศษตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวทั้งแปลงจำเลยทั้งสองต้องจ่ายค่าทดแทนที่ดินเพิ่มขึ้นอีกตารางวาละ 30,000บาท รวมเป็นเงิน 3,180,000 บาท โจทก์ทั้งสองได้รับความเสียหายทางจิตใจขอเรียกค่าเสียหาย 100,000 บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 3,280,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 3,280,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน