การกรอกข้อความในสัญญากู้เกินจำนวนจริงโดยผู้กู้ไม่ยินยอม ทำให้เป็นเอกสารปลอม และผู้กู้มีสิทธินำสืบพิสูจน์ตาม ป.วิ.พ. ม.94 วรรคท้าย
การที่โจทก์กรอกข้อความในสัญญากู้เกินจำนวนหนี้จริงโดยจำเลยไม่รู้เห็นยินยอม ทำให้สัญญานั้นเป็นเอกสารปลอม ใช้บังคับคดีไม่ได้ แม้จำเลยกู้จริง ศาลก็ไม่บังคับตามเอกสารนั้น และจำเลยมีสิทธินำสืบพิสูจน์ตาม ป.วิ.พ. ม.94 วรรคท้าย
พิพากษายืน
จำเลยลงลายมือชื่อในสัญญากู้โดยไม่ได้กรอกจำนวนเงิน โจทก์กรอกเพิ่มจาก 8,000 บาท เป็น 80,000 บาท โดยจำเลยไม่ยินยอม จำเลยให้การว่ากู้เพียง 8,000 บาท
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2163/2533นางสำรวย ยกผมโจทก์นายผาง มูลยาจำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. ม. 94 วรรคท้าย, การที่โจทก์เขียนข้อความในสัญญากู้เกินกว่าจำนวนหนี้ที่เป็นจริงโดย จำเลยไม่ได้รู้เห็นยินยอมด้วย สัญญากู้ดังกล่าวย่อมเป็นเอกสารปลอม ใช้เป็นหลักฐานในการฟ้องร้องบังคับคดีหาได้ไม่ และแม้ขณะโจทก์เขียนสัญญากู้ จำเลยจะได้กู้ยืมเงินโจทก์ไปจำนวนหนึ่งจริง ศาลก็จะบังคับให้จำเลยชำระหนี้นั้นโดยอาศัยสัญญากู้นี้ไม่ได้ แม้สัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องจะระบุว่าจำเลยได้รับเงินที่กู้ไปครบถ้วนแล้วก็ตาม แต่เมื่อจำเลยได้ให้การต่อสู้คดีไว้ว่าสัญญากู้ดังกล่าวเป็นสัญญาที่โจทก์ปลอมแปลงโดยกรอกข้อความและจำนวนเงินที่กู้ผิดจากที่กู้กันจริงโดย จำเลยไม่ได้รู้เห็นยินยอมด้วย เช่นนี้ จำเลยย่อมมีสิทธินำสืบพยานบุคคลตามข้อต่อสู้ของตนได้ตามป.วิ.พ. มาตรา 94 วรรคท้าย กรณีหาใช่เป็นการนำสืบเพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อความในสัญญากู้ไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กู้ยืมเงินโจทก์จำนวน ๘๐,๐๐๐ บาท ตกลงยอมให้ดอกเบี้นในอัตราร้อยละ ๑.๒๕ บาทต่อเดือน หลังจากจำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ไปแล้ว จำเลยไม่เคยชำระเงินต้นและดอกเบี้ยแก่โจทก์คิดเป็นดอกเบี้ยนับแต่วันกู้ถึงวันฟ้องเป็นเงินจำนวน ๑๘,๐๐๐ บาท โจทก์ทวงถาม จำเลบยเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินกู้พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยให้การและแก้ไขคำให้การว่า จำเลยกู้เงินโจทก์เพียง ๘,๐๐๐ บาท โดยลงลายมือชื่อไว้ในสัญญากู้ซึ่งไม่ได้กรอกข้อความและจำนวนเงิน โจทก์ได้ปลอมแปลงสัญญากู้โดยกรอกข้อความและจำนวนเงินจากที่กู้ ๘,๐๐๐ บาท เป็น ๘๐,๐๐๐ บาท โดยจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอมด้วย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์ฟังไม่ได้ว่า