ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3071/2547

ประเด็นกฎหมาย

ความรับผิดของอาจารย์และหน่วยงานของรัฐในการลงโทษนักเรียนที่เกินกว่าเหตุจนถึงแก่ความตาย

หลักกฎหมาย

การกระทำโดยประมาทเลินเล่อของเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติหน้าที่ซึ่งเป็นละเมิดต่อบุคคลภายนอก หน่วยงานของรัฐต้องร่วมรับผิดตาม ป.พ.พ. มาตรา 76 วรรคหนึ่ง โดยใช้กฎหมายที่ใช้บังคับในขณะกระทำละเมิด

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน ให้จำเลยที่ 3 ชำระเงินจำนวน 320,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับถัดจากวันฟ้อง (19 กุมภาพันธ์ 2540) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ทั้งสอง และให้จำเลยที่ 3 ใช้ค่าทนายความชั้นฎีกา 2,000 บาท

ข้อเท็จจริงสำคัญ

อาจารย์ทราบว่านักเรียนป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจหนาและมีอาการเหนื่อยง่าย แต่สั่งทำโทษให้กระโดดขึ้นลง 100 ครั้ง โดยไม่ดูแลอย่างใกล้ชิด และออกจากห้องเรียนไปหลังจากนั้น ทำให้นักเรียนเสียชีวิต

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3071/2547นางพยุง นวลศิริวัฒน์ กับพวกโจทก์นายมนูญ ศรีคำไทย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 76 วรรคหนึ่ง, ม. 420 พ.ร.บ.ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ.2539 จำเลยที่ 1 เป็นอาจารย์สอนวิชาสุขศึกษาทราบอยู่แล้วว่าผู้ตายป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจหนาและมีอาการเหนื่อยง่าย การที่จำเลยที่ 1 สั่งทำโทษผู้ตายซึ่งเป็นนักเรียนโดยให้ผู้ตายทำสก็อตจัมพ์(กระโดดขึ้นลง) จำนวน 100 ครั้ง จึงเป็นการสั่งทำโทษที่เกินกว่าเหตุ ทั้งขณะที่ผู้ตายทำสก็อตจัมพ์จำเลยที่ 1 ก็ไม่สนใจดูแลผู้ตายอย่างใกล้ชิดเพื่อดูว่า ผู้ตายจะรับการลงโทษดังกล่าวได้หรือไม่ และเมื่อผู้ตายทำสก็อตจัมพ์เสร็จแล้ว จำเลยที่ 1 ก็ออกจากห้องเรียนไปโดยไม่สนใจดูแลว่าผู้ตายจะเป็นอย่างไร ผู้ตายมีอาการหายใจไม่ออกและถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ดังนี้ ฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 กระทำโดยประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จึงเป็นการกระทำละเมิดต่อผู้ตาย จำเลยที่ 1 ได้รับเงินเดือนจากเงินงบประมาณแผ่นดินอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นกรมในรัฐบาล ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 1 เข้าสอนในชั้นเรียนของผู้ตายและสั่งลงโทษผู้ตายจึงเป็นการกระทำในการปฏิบัติหน้าที่ อย่างหนึ่งและมีฐานะเป็นผู้แทนของจำเลยที่ 3 เมื่อจำเลยที่ 1 กระทำโดยประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายอันเป็นการละเมิดต่อโจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นบิดามารดาผู้ตาย จำเลยที่ 3 ต้องร่วมรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อ ความเสียหายนั้นให้แก่โจทก์ทั้งสองตาม ป.พ.พ. มาตรา 76 วรรคหนึ่ง จำเลยที่ 1 เป็นข้าราชการกระทำละเมิดในการปฏิบัติหน้าที่เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2539 แต่ พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 มีผลใช้บังคับเมื่อวันท