ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1821/2540
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1821/2540นาย บุญ ถึง สิน ธุ กับพวกโจทก์นาย อั๋น อยู่ นานจำเลย ป.พ.พ. ม. 290, ม. 845 ป.วิ.พ. ม. 147 วรรคสอง, ม. 245, ม. 247จำเลยให้โจทก์ทั้งสามเป็นนายหน้าขายที่ดินของจำเลยและของบุตรสาวในราคา 13,650,000 บาท โดยเริ่มแรกโจทก์ทั้งสามติดต่อกับบริษัทผู้ซื้อเพื่อขายที่ดินของจำเลยในราคาดังกล่าว แต่ไม่ตกลงกันในเรื่องราคา ต่อมา ส.ซึ่งเป็นสามีของบุตรสาวจำเลยได้ติดต่อประสานงานจนกระทั่งมีการทำสัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทกันในราคาดังกล่าว ดังนี้แม้ ส.จะเป็นผู้ติดต่อประสานงานขายที่ดินสำเร็จในภายหลังแต่ก็คงขายให้แก่บริษัทผู้ซื้อซึ่งโจทก์ทั้งสามได้ติดต่อไว้ก่อนในราคาเดิมซึ่งโจทก์ทั้งสามเคยเสนอไว้ เป็นกรณีที่จำเลยถือเอาประโยชน์จากการที่โจทก์ทั้งสามเป็นผู้ติดต่อบอกขายที่ดินแก่บริษัทผู้ซื้อมาตั้งแต่ต้น ถือได้ว่าการซื้อขายที่ดินรายนี้ได้ทำกันสำเร็จเนื่องแต่ผลแห่งการที่โจทก์ที่ 1 และที่ 2 เป็นนายหน้าชี้ช่องจัดการ โจทก์ที่ 1 และที่ 2 จึงมีสิทธิได้รับค่าบำเหน็จนานหน้าตามข้อตกลงร้อยละ 5 ของราคาที่ดินที่ขายได้แต่คดีนี้โจทก์ที่ 3 มิได้อุทธรณ์ฎีกาโดยโจทก์ที่ 3 ได้ถอนอุทธรณ์ และศาลอุทธรณ์อนุญาตแล้วดังนี้ คดีสำหรับโจทก์ที่ 3 จึงยุติไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยจึงต้องชำระค่านายหน้าแก่โจทก์ที่ 1 และที่ 2สองในสามส่วนของค่านายหน้าโจทก์ทั้งสามฟ้องว่า เมื่อประมาณเดือนกรกฎาคม 2532 จำเลยมอบหมายให้โจทก์ทั้งสามเป็นนายหน้าติดต่อขายที่ดินโฉนดเลขที่ 443,473 และ 15058 ของจำเลยที่ตำบลบางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานีจังหวัดปทุมธานี ในราคา 13,650,000 บาท โดยให้ค่านายหน้าร้อยละ 5โจทก์ทั้งสามติดต่อขายที่ดินดังกล่าวให้แก่บริษัทเอ็กเซลเล้นท์ควอลิตี้ (ไทยแลนด์) จำกัด ได้สำเร็จเมื