ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3047/2540

ประเด็นกฎหมาย

โจทก์มีอำนาจฟ้องนายอำเภอในฐานะเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ เมื่อจำเลยโต้แย้งสิทธิของโจทก์โดยไม่ยอมออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์

หลักกฎหมาย

การฟ้องเจ้าพนักงานในฐานะตำแหน่งหน้าที่ มิใช่ในฐานะส่วนตัว และการที่เจ้าพนักงานไม่ยอมดำเนินการตามหน้าที่อันเป็นการโต้แย้งสิทธิของผู้ขอ ถือว่าเป็นการโต้แย้งสิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 ผู้มีสิทธิจึงมีอำนาจฟ้องได้

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ภาค 3 ที่พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าโจทก์มีอำนาจฟ้อง แต่ยังไม่วินิจฉัยในประเด็นเรื่องสิทธิครอบครอง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องนายอำเภอในฐานะเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ เนื่องจากจำเลยไม่ยอมออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์ โดยอ้างว่าที่พิพาทอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติ แต่ข้อเท็จจริงยังไม่ชัดเจนว่าที่พิพาทอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติหรือไม่

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3047/2540นาย ไชยันต์ กุล บุญโจทก์นาย สุธร ศ รี โยธาจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 421 ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ.2497 โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเป็นนายอำเภอผู้มีอำนาจออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ จึงเป็นการฟ้องจำเลยในฐานะนายอำเภอผู้มีอำนาจออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์มิใช่ฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัว และการที่โจทก์อ้างว่าจำเลยไม่ยอมออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์ย่อมเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 แล้ว โจทก์จึงฟ้องจำเลยซึ่งโต้แย้งสิทธิของโจทก์ได้ โจทก์มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ที่พิพาทมิได้อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติ ในที่พิพาทมีผู้ครอบครองมาตั้งแต่ก่อนใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน แต่มีได้แจ้งการครอบครอง รวมทั้งผู้ครอบครองต่อเนื่องจากบุคคลดังกล่าวจนถึงโจทก์โดยที่รัฐยังมิได้เข้าไปจัดที่ดิน ย่อมยังมีสิทธิครอบครองอยู่ โจทก์มีสิทธิขอให้ทางราชการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ได้ จำเลยเป็นนายอำเภอผู้มีอำนาจออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์โต้แย้งว่าที่พิพาทอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติให้งดการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์ เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ เมื่อปรากฎว่าที่พิพาทมิได้อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติจำเลยจึงชอบที่จะดำเนินการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้แก่โจทก์ได้โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของผู้ครอบครองทำประโยชน์ที่พิพาทซึ่งเป็นที่ดินมือเปล่า เนื้อที่ 12 ไร่เศษตั้งอยู่หมู่ที่ 3(6) ตำบลเกาะลิบง อำเภอกันตัง จังหวัดตรังเดิมที่พิพาทเป็นของนายบีหรือบี้ แดงสี ผู้ครอบครองทำประโยชน์อยู่ก่อนวันใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน ต่อมานายปีได้ยกให้นายหวน พรหมเวช บุตรเขย ปี 2518 นายหวนขายให้โจทก์แล้วโจทก์เข้