การอุทธรณ์คำสั่งกำหนดค่าทดแทนการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ต้องยื่นภายใน 60 วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งให้ไปรับเงิน และผู้รับประโยชน์ภาระติดพันไม่มีสิท
การส่งหนังสือแจ้งให้ไปรับเงินค่าทดแทนไปยังภูมิลำเนาของโจทก์ แม้เขียนชื่อถนนผิดพลาด แต่หากไม่มีการส่งไปยังบ้านบุคคลอื่น ถือว่าโจทก์ได้รับแจ้งแล้ว โดยไม่ต้องอาศัยใบตอบรับประกอบ ส่วนผู้รับประโยชน์ภาระติดพันในอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืน ไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินหรือผู้มีสิทธิรับเงินค่าทดแทนตาม พ.ร.บ.เวนคืน
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกฟ้องโจทก์ทั้งสอง เนื่องจากโจทก์ที่ 1 ยื่นอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีพ้นกำหนด 60 วันตามกฎหมาย และโจทก์ที่ 2 ไม่มีอำนาจฟ้อง
โจทก์ที่ 1 ได้รับหนังสือแจ้งให้ไปรับเงินค่าทดแทนตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม 2533 แต่ยื่นอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีในวันที่ 1 ตุลาคม 2533 ซึ่งเกิน 60 วัน และโจทก์ที่ 2 เป็นผู้รับประโยชน์ภาระติดพันในที่ดินที่ถูกเวนคืน มิใช่เจ้าของหรือผู้มีสิทธิรับเงินค่าทดแทนโดยตรง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3415/2540นาง ปิงคล์สวัสดิ์ อัมระนันทน์ กับพวกโจทก์การ ทาง พิเศษ แห่งประเทศ ไทย กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 76, ม. 223, ม. 249 พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2530 ม. 16, ม. 18, ม. 25, ม. 29 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 ได้มีการส่งต้นฉบับหนังสือแจ้งให้ไปรับเงินค่าทดแทนการเวนคืนที่ดินไปยังบ้านหรือภูมิสำเนาของโจทก์แล้วโดยไม่มีการส่งเอกสารดังกล่าวไปยังบ้านบุคคลอื่น และกรณีเป็นเพียงเขียนชื่อถนนผิดพลาดไปเท่านั้น ดังนี้ฟังได้ว่าโจทก์ที่ 1 ได้รับแจ้งเป็นหนังสือจากเจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่ให้มารับเงินค่าทดแทนตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม 2533 แล้ว โดยไม่จำต้องอาศัยข้อเท็จจริงที่ปรากฏอยู่ในสำเนาใบตอบรับในประเทศเอกสารหมาย ล.2 แผ่นที่ 3 มาพิจารณาประกอบ ฉะนั้นที่โจทก์ที่ 1ฎีกาโต้แย้งเกี่ยวกับการรับฟังเอกสารหมาย ล.2 แผ่นที่ 3 นั้นไม่อาจทำให้ข้อเท็จจริงดังที่วินิจฉัยมาแล้วเปลี่ยนแปลงไปได้จึงไม่จำต้องวินิจฉัย เมื่อปรากฏว่าโจทก์ที่ 1 ยื่นอุทธรณ์ต่อจำเลยที่ 3 ในวันที่ 1 ตุลาคม 2533 จึงพ้น 60 วันซึ่งเป็นกำหนดเวลาการใช้สิทธิอุทธรณ์ของโจทก์ที่ 1ตามพระราชบัญญัติ ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530มาตรา 25 วรรคหนึ่ง โจทก์ที่ 1 จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ โจทก์ที่ 2 เป็นเพียงผู้รับประโยชน์ภาระติดพันในอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืนอันเป็นทรัพยสิทธิประเภทหนึ่งตามกฎหมายเท่านั้น หาใช่บุคคลผู้มีสิทธิรับเงินค่าทดแทนกล่าวคือ มิใช่เจ้าของทรัพย์สินหรือผู้เช่าทรัพย์สิน หรือผู้เสียสิทธิในการใช้ทาง วางท่อน้ำ ท่อระบายน้ำ สายไฟฟ้าหรือสิ่งอื่นซึ่งคล้ายกันผ่านที่ดินในที่ต้องเวนคืน ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย