ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4072/2540นาง ขอม สัม มาโจทก์นาย ฉอ้อน อภิบาลศ รี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1750 ป.วิ.พ. ม. 249ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1750การแบ่งมรดกนั้นสามารถกระทำได้สอบประการคือโดยทายาทเข้าครอบครองทรัพย์สินเป็นส่วนสัด ซึ่งไม่มีแบบที่กฎหมายกำหนดไว้และไม่ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือหรือทำสัญญาแบ่งมรดกเป็นหนังสือประการหนึ่งกับการแบ่งมรดกโดยทำสัญญาเป็นหนังสืออีกประการหนึ่ง คดีนี้โจทก์ฟ้องโดยอ้างสิทธิเรียกร้องตามข้อตกลงการแบ่งมรดกโดยการแบ่งการครอบครองเป็นส่วนสัดระหว่างโจทก์กับ ค.มารดาจำเลยทั้งห้าจำเลยทั้งห้าได้ให้การและฟ้องแย้งว่า ค.ไม่เคยตกลงแบ่งมรดกและครอบครองเป็นส่วนสัด แต่ได้ครอบครองทรัพย์มรดกร่วมกันและแทนกัน จำเลยมิได้ให้การต่อสู้คดีและฟ้องแย้งเลยว่าการแบ่งทรัพย์มรดกนั้นได้ทำสัญญากันไว้เป็นหนังสือตามเอกสารหมาย ล.7 ดังนี้ ที่จำเลยฎีกาว่าแบบบันทึกการสอบสวนขอจดทะเบียนโอนมรดกประเภทโอนมรดกตามเอกสารหมาย ล.7 เป็นสัญญาแบ่งมรดก จึงเป็นเรื่องที่มิได้ว่ากล่าวกันมาในศาลชั้นต้น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ นางคอง อภิบาลศรี มารดาของจำเลยทั้งห้าและนายคูณ รัตนพิทักษ์ เป็นบุตรของนายขวย รัตนพิทักษ์และนายแซง รัตนพิทักษ์ นายขวยและนางแซง มีทรัพย์มรดกคือที่ดินโฉนดเลขที่ 3183 เนื้อที่ประมาณ 24 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวาและบ้านเลขที่ 120 หมู่ที่ 4 นายขวย ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2520ส่วนนางแซงถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2523 หลังจากนางแซงถึงแก่กรรมไปแล้วทายาทของนายขวยและนางแซงได้ตกลงแบ่งปันทรัพย์มรดกโดยนายคุณ รัตนพิทักษ์ ไม่ขอรับมรดกนางคอง อภิบาลศรี ขอรับมรดกเป็นเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ส่วนที่เหลือยกให้แก่โจทก์ แต่เมื่อไปติดต่อเพื่อจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงกรรมสิทธ