ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5542/2540
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5542/2540นาย ทวี ป เกิดห ลำโจทก์นาย ทวี ภู่ชิ นา พันธุ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 797, ม. 810, ม. 845เมื่อตามหนังสือสัญญาการซื้อขายและสัญญายินยอมกับหนังสือสัญญาจะซื้อขายหรือสัญญาวางมัดจำ มิได้มีข้อความระบุไว้แต่อย่างใดว่า จำเลยตกลงให้โจทก์เป็นนายหน้า โดยจะยกเงินส่วนที่เหลือเป็นค่าบำเหน็จในการชี้ช่องให้จำเลยเข้าทำสัญญาจะซื้อขายที่ดินดังกล่าว แต่ในสัญญาสองฉบับข้างต้นกลับเป็นเรื่องที่โจทก์กระทำการแทนบริษัท ท. ซึ่งโจทก์ในฐานะกรรมการคนหนึ่งของบริษัท ท. ดำเนินการเป็นตัวแทนของบริษัทดังกล่าวตกลงซื้อที่ดินจากจำเลย มิใช่เป็นกรณีที่โจทก์ทำหน้าที่เป็นนายหน้าขายที่ดินของจำเลยให้แก่บริษัท ท.ดังนั้น หากมีเงินส่วนที่เหลือที่จำเลยจะต้องคืน โจทก์ก็ไม่มีสิทธิรับไว้เนื่องจากเงินดังกล่าว โจทก์ได้มาในฐานะที่ทำการแทนตัวการเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2536 จำเลยตกลงให้โจทก์เป็นนายหน้าขายที่ดินของจำเลยตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์(น.ส.3 ก.) เลขที่ 2286 เนื้อที่ 45 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวาในราคา 2,730,000 บาท โดยตกลงค่านายหน้าเป็นเงิน 680,000 บาท ต่อมาโจทก์ได้นำผู้ซื้อมาทำสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินของจำเลยและจำเลยได้โอนที่ดินให้แก่ผู้ซื้อในวันที่ 6 ธันวาคม 2537โดยได้รับเงินครบถ้วนแล้ว โจทก์จึงติดต่อทวงถามค่านายหน้าจากจำเลย จำเลยขอผัดผ่อนและชำระให้โจทก์เพียง 65,113 บาทขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 614,887 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 614,887 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศ