ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 797
ตัวบท
มาตรา 797 อันว่าสัญญาตัวแทนนั้น คือสัญญาซึ่งให้บุคคลหนึ่ง เรียกว่าตัวแทน มีอำนาจทำการแทนบุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าตัวการ และตกลงจะทำการดังนั้น อันความเป็นตัวแทนนั้นจะเป็นโดยตั้งแต่งแสดงออกชัดหรือโดยปริยายก็ย่อมได้
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1961/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3160/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1947/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4561/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6186/2539
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 311/2495
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 117/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2553
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3426/2524 — หนังสือมอบอำนาจที่ปิดอากรแสตมป์ไม่ครบถ้วนตามกฎหมาย ต้องห้ามมิให้ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่ง
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2116/2553
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2161/2553 — จำเลยไม่ต้องรับผิดในฐานะตัวการของกรรมการบริษัทที่จำเลยเสนอชื่อเข้าไปบริหารงาน เนื่องจากกรรมการดังกล่าวมิใช่ตัวแทนของจำเลยตาม ป.พ.พ. มาตรา 797
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5364 - 5368/2543
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1414/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1493/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1518/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 343/2540