การเปลี่ยนแปลงสถานะของเมทแอมเฟตามีนจากวัตถุออกฤทธิ์เป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 1 ภายหลังการกระทำความผิด ส่งผลต่อความผิดฐานเสพวัตถุออกฤทธิ์ ขับรถขณะเสพวัต
กรณีกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในภายหลัง ต้องใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 วรรคแรก แต่หากความผิดตามกฎหมายอื่นยังคงมีอยู่และมิได้ถูกยกเลิก ก็ไม่ต้องปรับบทด้วยกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง และหากบทบัญญัติของกฎหมายที่บัญญัติในภายหลังทำให้การก
ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 โดยให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 2 ปี และคุมความประพฤติจำเลย 1 ปี กับให้พักใช้ใบอนุญาตขับขี่ 6 เดือน แต่ไม่ลงโทษปรับและไม่คุมความประพฤติตามที่ศาลอุทธรณ์กำหนด และยกฟ้องข้อหาตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522
จำเลยเสพเมทแอมเฟตามีนเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2539 ซึ่งขณะนั้นเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 2 ตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 ต่อมาก่อนการพิจารณาของศาลฎีกา ได้มีประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 97 (พ.ศ. 2539) และฉบับที่ 135 (พ.ศ. 2539) เปลี่ยนสถานะให้เมทแอมเฟตามีนเป็นยาเสพติดให้โท
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6663/2540พนักงานอัยการ จังหวัด สุรินทร์โจทก์นาย อุด ม มาต ขาวจำเลย ป.อ. ม. 2, ม. 3, ม. 90, ม. 91 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 62 ตรี, ม. 106 ตรี พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 57, ม. 91 พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 ม. 102 (3 ตรี), ม. 127 ทวิ พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 ม. 43 ทวิ วรรคหนึ่ง, ม. 157 ทวิ วรรคหนึ่ง ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 97 (พ.ศ.2539) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 135 (พ.ศ.2539) เรื่อง ระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษ ขณะจำเลยกระทำความผิดฐานเสพเมทแอมเฟตามีนเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2539 การเสพเมทแอมเฟตามีนอันเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 2 เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 มาตรา 62 ซึ่งจำเลยผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามมาตรา 106 ตรี ต่อมาก่อนการพิจารณาของศาลฎีกาได้มีประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 97(พ.ศ. 2539) ลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2539 ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องระบุชื่อและจัดแบ่งประเภทวัตถุออกฤทธิ์ ตามความในพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 เดิมทุกฉบับ และให้วัตถุออกฤทธิ์ที่ระบุชื่อในบัญชีท้ายประกาศดังกล่าวเป็นวัตถุออกฤทธิ์ตามความในพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทพ.ศ. 2518 ซึ่งตามบัญชีท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุขดังกล่าวไม่ได้ระบุให้เมทแอมเฟตามีนเป็นวัตถุออกฤทธิ์อีกต่อไป และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขได้ออกประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 135(พ.ศ. 2539) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ลงวันที่ 23 กรกฎาคม 2539 ระบุไว้ในบัญชีท้ายประกาศลำดับที่ 20 ว่าเมทแอมเฟตามีนเป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 1 ตามพร