ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2541

ประเด็นกฎหมาย

การเลิกจ้างลูกจ้างโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าและไม่จ่ายค่าชดเชย เนื่องจากลูกจ้างลาป่วยแต่ไม่ป่วยจริงและฝ่าฝืนคำสั่งนายจ้างให้กลับเข้าทำงาน

หลักกฎหมาย

เมื่อนายจ้างอนุญาตให้ลูกจ้างลาป่วยแล้ว ต่อมาปรากฏว่าลูกจ้างไม่ป่วยจริง นายจ้างมีสิทธิบอกเลิกการอนุญาตให้ลาป่วยโดยไม่ต้องแจ้งชัด และเมื่อลูกจ้างฝ่าฝืนคำสั่งให้กลับเข้าทำงาน ถือเป็นการจงใจขัดคำสั่งนายจ้างและละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควร นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าและไม่ต้องจ่า

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางที่ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ยื่นใบลาป่วยขอหยุดงาน 90 วัน แต่มิได้ป่วยจริงและหยุดงานไปทำธุรกิจส่วนตัว จำเลยมีหนังสือแจ้งให้โจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งใหม่ โจทก์ฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งแม้จำเลยตักเตือนเป็นหนังสือหลายครั้ง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2541นาง สม บุญ สี คำ ดอก แคโจทก์บริษัท โรงงาน ทอผ้า กรุงเทพ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 583 ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 52 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46, ข้อ 47(4), ข้อ 47(5)กรณีที่โจทก์ยื่นใบลาป่วยขอหยุดงานรวม 90 วันนั้น เหตุแห่งการลาป่วยเป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏในขณะที่โจทก์ยื่นใบลา จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างจึงอนุญาตให้โจทก์หยุดงานไปตามนั้น แต่ต่อมาเมื่อปรากฏข้อเท็จจริงว่าโจทก์มิได้ป่วยเจ็บจนไม่สามารถทำงานตามปกติ และโจทก์หยุดงานไปเพื่อทำธุรกิจส่วนตัวอันเป็นการหยุดงานโดยไม่มีเหตุอันสมควร ซึ่งจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์โดยถือว่าโจทก์ละทิ้งหน้าที่ 3 วันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควรและแจ้งลาป่วยเสร็จ ส่วนเหตุเลิกจ้างซึ่งจำเลยได้ออกหนังสือสั่งให้โจทก์ไปรายงานตัวเพื่อกลับเข้าทำงาน อันเป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏหลังจากจำเลยอนุญาตให้โจทก์ลาป่วยและอยู่ในระหว่างลาหยุดงานเป็นข้อเท็จจริงคนละส่วนกับข้อเท็จจริงในเหตุเลิกจ้างที่จำเลยถือว่าโจทก์ละทิ้งหน้าที่ 3 วันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควรและแจ้งลาป่วยเท็จ ดังนั้น ที่ศาลแรงงานวินิจฉัยเหตุของการเลิกจ้างทั้งสองประการดังกล่าวนี้ จึงมิได้ขัดแย้งกัน หลังจากจำเลยอนุญาตให้โจทก์ลาป่วยและหยุดงานแล้ว ปรากฏว่า โจทก์มิได้ป่วยเจ็บจนไม่สามารถปฏิบัติงานได้ จำเลยจึงมีหนังสือแจ้งให้โจทก์รายงานตัวกลับเข้าทำงานในตำแหน่งใหม่นั้นการที่จำเลยมีหนังสือแจ้งดังกล่าวให้โจทก์ทราบและถือปฏิบัติแสดงว่าเหตุแห่งการลาป่วยที่จำเลยอนุญาตนั้นได้สิ้นไปแล้วและเป็นการยกเลิกการอนุญาตให้โจทก์ลาหยุดงานไปในตัวจำเลยหาจำต้องระบุข้อความไว้โดยแจ้งชัดว่ายก