ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 375/2541

ประเด็นกฎหมาย

การเปลี่ยนสถานะของเมทแอมเฟตามีนจากวัตถุออกฤทธิ์เป็นยาเสพติดให้โทษ ส่งผลให้จำเลยไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก มาตรา 43 ทวิ และศาลไม่อาจสั่งพักใช้ใบอ

หลักกฎหมาย

การที่ศาลมีคำสั่งพักการใช้ใบอนุญาตขับขี่เกิดขึ้นได้เฉพาะเมื่อจำเลยกระทำความผิดตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก มาตรา 43 ทวิ วรรคหนึ่ง เมื่อเมทแอมเฟตามีนเปลี่ยนสถานะเป็นยาเสพติดให้โทษ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตราดังกล่าว และศาลไม่อาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ได้ ปัญหานี้เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎี

คำวินิจฉัย

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2522 มาตรา 43 ทวิ วรรคหนึ่ง, 157 ทวิ วรรคหนึ่ง นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยขับรถยนต์บรรทุกสิบล้อและเสพเมทแอมเฟตามีน ซึ่งขณะกระทำความผิดเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 2 ต่อมาระหว่างการพิจารณาคดีของศาลอุทธรณ์ เมทแอมเฟตามีนถูกเปลี่ยนเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ส่งผลให้จำเลยไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก มาตรา 43 ทวิ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 375/2541พนักงานอัยการ จังหวัด บุรีรัมย์โจทก์นาย สำอาง ค์ ทัน ลาจำเลย ป.อ. ม. 3, ม. 56 ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 195, ม. 225 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 57, ม. 91 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 พ.ร.บ.จราจรทางบก ม. 43 ทวิ, ม. 157 ทวิการที่ศาลมีคำสั่งพักการใช้ใบอนุญาตขับขี่ของจำเลยเกิดขึ้นได้ในกรณีที่จำเลยกระทำความผิดต่อ พระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43 ทวิ วรรคหนึ่ง ที่บัญญัติห้ามมิให้ผู้ขับขี่เสพหรือรับเข้าร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ ซึ่งวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทกลุ่มแอมเฟตามีนหรือวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทอย่างอื่นทีอธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ซึ่งนอกจากต้องถูกลงโทษตามมาตรา 157 ทวิ วรรคหนึ่งแล้ว ยังมีบทบัญญัติในวรรคนี้เองบัญญัติให้ศาลสั่งพักการใช้ใบอนุญาตขับขี่มีกำหนดไม่น้อยกว่า6 เดือน หรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ ปรากฏว่าระหว่างการพิจารณาคดีของศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีการยกเลิกประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ระบุให้เมทแอมเฟตามีนเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 2และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกประกาศกฎกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 135(พ.ศ.2539) เรื่องระบุชื่อและประสาทของยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522ซึ่งตามบัญชีท้ายประกาศ ลำดับที่ 20 ระบุชื่อเมทแอมเฟตามีนเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ.2522 การที่พระราชบัญญัติจราจรทางบกฯ มาตรา 43 ทวิ วรรคหนึ่งห้ามผู้ขับขี่เสพหรือรับเข้าร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ เฉพาะวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทกลุ่มแอมเฟตามีน หรือวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทอย่างอื่นที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาเท่านั้น เมื่อต่อมาภายหลังเมทแอมเฟตามีนเปลี่ยนจากว