ปัญหาว่าจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนเกินปริมาณที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดหรือไม่ และผลของประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 92 (พ.ศ. 2538) ที่เป็นคุณแก่จำเลย
วัตถุตำรับที่มีวัตถุออกฤทธิ์ปรุงผสมอยู่ให้ถือเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภทนั้นทั้งหมด โดยไม่คำนึงถึงปริมาณที่แท้จริง แต่เมื่อมีประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 92 (พ.ศ. 2538) ซึ่งกำหนดปริมาณการมีไว้ในครอบครองสำหรับเมทแอมเฟตามีนต้องไม่เกิน 0.500 กรัมเมื่อคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ และข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าวัตถุข
จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 มาตรา 62 วรรคหนึ่ง, 106 วรรคหนึ่ง จำคุกคนละ 1 ปี ลดโทษกึ่งหนึ่งคงจำคุกคนละ 6 เดือน โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี และให้จำเลยทั้งสองไปรายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติ 2 เดือนต่อครั้งในเวลา 1 ปี ห้ามเกี่ยวข้องกับวัตถุออกฤทธิ์และยาเสพติดทุกชนิด
จำเลยทั้งสองมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองจำนวน 16 เม็ด รวมน้ำหนัก 0.98 กรัม ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกา มีประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 92 (พ.ศ. 2538) ยกเลิกประกาศฉบับที่ 85 (พ.ศ. 2536) และกำหนดปริมาณการมีไว้ในครอบครองซึ่งวัตถุออกฤทธิ์ประเภท 2 สำหรับเมทแอมเฟตามีนต้องไม่เกิน 0.500 กรัม เมื่อคำนวณเป็นสา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7389/2538พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นาย ชัยสิทธิ์ แซ่ลิ้ม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 3 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 62 วรรคหนึ่ง, ม. 106 วรรคหนึ่ง, ม. 106 ทวิ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 85 (พ.ศ.2536) ลงวันที่ 19 มกราคม 2536 โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนปริมาณเกินกว่าที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตแต่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีการัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่92(พ.ศ.2538)ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่85(พ.ศ.2536)และกำหนดการมีไว้ในครอบครองหรือใช้ประโยชน์ซึ่งวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท1หรือประเภท2เมื่อคำนวณปริมาณเป็นสารบริสุทธิ์แล้วสำหรับเมทแอมเฟตามีนต้องไม่เกินปริมาณ0.500กรัมดังนั้นเมื่อข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าวัตถุของกลางรวมน้ำหนัก0.98กรัมคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ได้ประมาณเกินว่าที่รัฐมนตรีกำหนดหรือไม่จำเลยทั้งสองจึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทฯมาตรา106ทวิเพราะประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่92(พ.ศ.2538)เป็นคุณแก่จำเลยทั้งนี้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา3แต่เมื่อจำเลยทั้งสองนำสืบว่ามีเมทแอมเฟตามีนซึ่งเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท2จำนวน16เม็ดไว้ในครอบครองจริงจำเลยทั้งสองจึงมีความผิดฐานมีวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท2ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทฯมาตรา62วรรคหนึ่ง,106วรรคหนึ่งโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันมีเมทแอมเฟตามีนอันเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 2 จำนวน 16 เม็ด น้ำหนัก 0.98 กรัมซึ่งมีปริมาณน้ำหนักเกินกว่า 0.500 กรัม ตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดไว้ในคร