การที่คณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดมีมติให้ออกใบอนุญาตประกอบการขนส่งในเส้นทางใหม่ที่ทับเส้นทางเดิมของผู้ประกอบการรายอื่น เป็นการละเมิดหรือ
การปฏิบัติหน้าที่ตามอำนาจที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยสุจริต แม้จะกระทบต่อสิทธิของผู้ประกอบการรายอื่น ก็ไม่เป็นการละเมิด เว้นแต่จะเป็นการกระทำโดยมิชอบหรือฝ่าฝืนกฎหมาย
การกระทำของจำเลยทั้งแปดไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้โจทก์ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนจำเลยทั้งแปด 2,000 บาท
โจทก์เป็นผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งในเส้นทางเดิมมาเป็นเวลาประมาณ 30 ปี ต่อมาคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดอุดรธานีได้กำหนดเส้นทางเดินรถใหม่และอนุญาตให้บริษัทอื่นเดินรถในเส้นทางดังกล่าว ซึ่งทับเส้นทางที่โจทก์ได้รับอนุญาตอยู่เดิมเป็นระยะทางประมาณ 85 กิโลเมตร โดยจำเลยที่ 8 ออกใบอนุญาตก่
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7161/2541บริษัท บ้าน ผือ - อุดร ขนส่ง จำกัดโจทก์นาย ธวัช โพธิสุนทร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.พ. ม. ตาราง 6 ท้าย ป.วิ.พ. พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 , แม้โจทก์ได้รับอนุญาตให้ประกอบการขนส่งเส้นทางสายที่พิพาทเป็นเวลาถึง 30 ปี และกรมการขนส่งทางบกเคยกำหนดนโยบายเกี่ยวกับการให้สัมปทานเดินรถประจำทางว่า จำนวนผู้ประกอบการเดินรถสายหนึ่งไม่ควรให้เกิน 1 รายเพื่อมิให้เกิดการแย่งผู้โดยสารกัน และในการประชุมสัมมนาผู้ประกอบการขนส่งทั่วประเทศของกรมการขนส่งทางบก มีมติว่า ถ้าเส้นทางเดินรถทับซ้อนกันเกินกว่าร้อยละ 30 ขึ้นไป ต้องให้ผู้ประกอบการขนส่งคนเดิมเป็นผู้ประกอบการขนส่งคนเดิมเป็นผู้ได้รับอนุญาตก็ตาม แต่นโยบายของกรมการขนส่งดังกล่าวเป็นเพียงแนวทางที่กำหนดขึ้นจากการสัมมนาของผู้ประกอบการขนส่งตามกฎหมายเก่าคือพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. 2497 ซึ่งถูกยกเลิกแล้ว โดยพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ. 2522 ทั้งมิใช่นโยบายของคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง และมิใช่ระเบียบปฏิบัติซึ่งออกใช้โดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติควบคุมการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 ซึ่งมีแนวทางกำหนดไว้ใหม่แล้ว จำเลยทั้งแปดจึงไม่จำต้องถือตาม นโยบายเดิมอีกต่อไป และเหตุที่จำเลยทั้งแปดพิจารณาไม่ให้โจทก์ ได้รับใบอนุญาตเดินรถในเส้นทางที่กำหนดขึ้นใหม่ เนื่องจากมีประชาชน ร้องเรียนหลายรายว่าโจทก์ไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขการเดินรถ หลายประการ คณะกรรมการจึงเห็นควรให้ผู้ประกอบการขนส่ง รายใหม่ได้รับใบอนุญาตเพื่อให้เกิดการแข่งขันในด้านบริการซึ่งจะทำให้ประชาชนผู้ใช้บริการได้รับประโยชน์ จึงถือไม่ได้ว่า จำเลย ทั้งแปดได้ปฏิบัติฝ่าฝืนระเบียบและขัดนโยบายต่อโจทก์ รายงานการประชุมครั้งที่ 2/2533 และครั้งที่ 3