ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9784/2539นาย เสน ทากุดเรือโจทก์องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพจำเลย ป.พ.พ. ม. 575 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46จำเลยได้มีคำสั่งเลิกจ้างโจทก์ซึ่งมีผลเมื่อวันที่27กรกฎาคม2538นิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์และจำเลยในฐานะลูกจ้างและนายจ้างย่อมระงับสิ้นสุดลงในวันดังกล่าวต่อมาเมื่อมีการสั่งให้โจทก์กลับเข้าปฎิบัติหน้าที่ตามเดิมนิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์และจำเลยในฐานะลูกจ้างนายจ้างย่อมเริ่มต้นเมื่อโจทก์ได้รายงานตัวเข้าปฎิบัติหน้าที่ส่วนช่วงระยะเวลาระหว่างที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์จนถึงก่อนวันที่โจทก์รายงานตัวเข้าทำงานใหม่นั้นโจทก์และจำเลยหาได้มีนิติสัมพันธ์ในฐานะลูกจ้างนายจ้างไม่ สิทธิในค่าจ้างก็ดีค่าเล่าเรียนบุตรก็ดีจึงไม่อาจมีได้ทั้งคำสั่งของจำเลยที่ให้โจทก์กลับเข้าปฎิบัติหน้าที่ตามเดิมก็มิได้ระบุให้โจทก์ใดๆในระหว่างเลิกจ้างนั้นโจทก์จึงไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินดังกล่าวโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2538 จำเลยจ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างตำแหน่งพนักงานขับรถประจำรายวัน ได้รับค่าจ้างอัตราสุดท้ายวันละ 267 บาท ต่อมาวันที่ 21 กรกฎาคม2538 จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่ได้กระทำผิด ซึ่งโจทก์ได้อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว ต่อมาจำเลยมีคำสั่งยกเลิกคำสั่งเดิมและให้โจทก์เข้าปฎิบัติหน้าที่แต่ไม่นับอายุงานต่อเนื่องระหว่างที่พักงานและเลิกจ้าง คือระหว่างวันที่ 7 (ที่ถูกวันที่27) กรกฎาคม 2538 ถึงวันที่ 3 มีนาคม 2539 จำเลยจึงต้องรับผิดต่อโจทก์ในค่าจ้างค้างในช่วงระยะเวลาดังกล่าวเป็นเงิน 59,541บาท และค่าเปอร์เซ็นต์จากยอดเงิน ค่าโดยสารวันละ 300 บาทเป็นเงิน 66,900 บาท ค่าเล่าเรียนบุตร 3 คน จำนวน 5,000 บาทกับโจทก์มีสิทธิได้รับการเลื่อนขั้นหนึ่งขั้น ขั้นละ 7