การปฏิเสธไม่ไปทำงานตามคำสั่งย้ายของนายจ้างเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับและขัดคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และนายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าช
เวลาเดินทางไปทำงานไม่ถือเป็นเวลาทำงาน เว้นแต่กฎหมายจะบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น การปฏิเสธไม่ไปทำงานตามคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับและขัดคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมาย ทำให้นายจ้างเลิกจ้างโดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 583 แต่การกระทำดังกล่าวไม่ถึงขั้นจงใจทำให้เสียหายหรือเป
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ทั้งหกสำนวนเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ส่วนค่าชดเชยให้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงเพิ่มเติมว่าจำเลยได้ตักเตือนโจทก์ทั้งหกเป็นหนังสือแล้วหรือไม่ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี
จำเลยมีระเบียบข้อบังคับให้ออกคำสั่งให้โจทก์ไปทำงานนอกสถานที่ได้ จำเลยสั่งให้โจทก์ทั้งหกไปทำงานที่บริษัทอื่น โดยต้องเดินทางออกจากที่พักเวลา 6 นาฬิกา และกลับถึงที่พักเวลา 19 นาฬิกา ขณะที่เวลาทำงานปกติคือ 8.30-17.30 นาฬิกา โจทก์ปฏิเสธไม่ไปทำงานตามคำสั่ง จำเลยตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว แต่โจทก์ยังไม่ยอมไป
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5141 - 5146/2539นาย เดือน สม สันติ กับพวกโจทก์บริษัท ไทย มา รู นิ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 583 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)ตามระเบียบข้อบังคับจำเลยอาจออกคำสั่งให้โจทก์ทั้งหกไปทำงานนอกสถานที่ได้ จำเลยจึงออกคำสั่งให้โจทก์ทั้งหกไปทำงานที่บริษัท อ. ได้ ส่วนในการไปทำงานที่บริษัทดังกล่าวของโจทก์ทั้งหกต้องเดินทางออกจากที่อ้อมน้อยเวลา 6 นาฬิกาและขากลับถึงที่อ้อมน้อยเวลา 19 นาฬิกานั้น เป็นเรื่องของเวลาเดินทางกรณีจะถือเอาเวลาเดินทางไปทำงานมารวมเป็นเวลาทำงานหาได้ไม่จึงถือไม่ได้ว่าคำสั่งของจำเลยขัดต่อเวลาทำงาน ตามที่จำเลยกับโจทก์ทั้งหกตกลงให้เข้าทำงานเวลา 8.30 นาฬิกา และเลิกงานเวลา 17.30 นาฬิกา คำสั่งของจำเลยชอบด้วยระเบียบข้อบังคับและกฎหมายแล้ว การที่โจทก์ทั้งหกปฏิเสธไม่ไปทำงานตามคำสั่งของจำเลยดังกล่าว จึงเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานและขัดคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งหกได้โดยมิพักต้องบอกกล่าวล่วงหน้าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 583 โจทก์ทั้งหกไม่มีสิทธิเรียกสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า แม้การที่โจทก์ทั้งหกปฏิเสธไม่ไปทำงานตามคำสั่งของจำเลยเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานและขัดคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย แต่กรณีถือไม่ได้ว่าเป็นการจงใจทำให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างได้รับความเสียหายและลำพังเหตุที่โจทก์ทั้งหกปฏิเสธไม่ไปทำงานตามคำสั่งของจำเลยก็ไม่ใช่กรณีร้ายแรงยังไม่อาจทำให้จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งหกได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย นายจ้างจะต้องตักเตือนเป็นหนังสือแล้วด้วยจึงจะเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างคดีทั้งหกสำนวนศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพ