ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 878/2538นาย สุพจน์ สมทรัพย์โจทก์บริษัท เสริมสุข จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 583 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47ธ. และโจทก์ต่างเป็นลูกจ้างจำเลยโดย ธ. เป็นผู้บังคับบัญชาและเป็นผู้รับใบลาของโจทก์ ธ. ย่อมมีอำนาจที่จะสอบถามถึงการป่วยของโจทก์ได้แต่เมื่อถูกถามโจทก์กลับท้าทายให้ธ. ออกไปต่อสู้กับโจทก์นอกที่ทำการบริษัทจำเลยจึงเป็นการกระด้างกระเดื่องต่อผู้บังคับบัญชาโจทก์คว้าคอเสื้อ ธ. ในขณะที่อีกมือหนึ่งถือไม้หน้าสามเพื่อจะตีทำร้ายแม้จะเป็นการกระทำนอกบริษัทจำเลยแต่ก็เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันไปจากภายในบริษัทจำเลยถือได้ว่าเป็นเหตุการณ์เดียวกันเป็นการกระทำโดยจงใจทำให้บริษัทจำเลยได้รับความเสียหายเป็นความผิดวินัยร้ายแรงจำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและไม่จำต้องบอกกล่าวล่วงหน้าโจทก์ ฟ้อง ว่า วันที่ 19 ธันวาคม 2531 จำเลย จ้าง โจทก์ เป็นพนักงาน ติด รถ แผนก ขาย สาขา บางเขน โรงงาน ปทุมธานี ได้รับ ค่าจ้าง อัตรา สุดท้าย เดือน ละ 5,140 บาท กำหนด จ่าย ค่าจ้าง ทุก สิ้นเดือนวันที่ 3 มกราคม 2537 จำเลย เลิกจ้าง โจทก์ โดย โจทก์ ไม่ได้ กระทำความผิด และ ไม่บอกกล่าว ล่วงหน้า โจทก์ มีสิทธิ ได้รับ ค่าชดเชย เท่ากับค่าจ้าง อัตรา สุดท้าย 180 วัน เป็น เงิน 30,840 บาท สินจ้าง แทนการ บอกกล่าว ล่วงหน้า 1 เดือน เป็น เงิน 5,140 บาท ใน ระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 2536 ถึง วันที่ 2 มกราคม 2537 จำเลย ค้างจ่ายค่าจ้าง โจทก์ เป็น เงิน 5,482 บาท ขณะที่ โจทก์ ทำงาน เป็น ลูกจ้างจำเลย จำเลย ได้ จัดตั้ง กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ โดย หักเงิน ค่าจ้าง ของโจทก์ แต่ละ เดือน เป็น เงินสะสม ของ โจทก์ และ จำเลย จะ ต้อง จ่ายเงิน สมทบ ตาม ระเบียบ ก